در محضر نور - شماره 888
حضرت امام محمد تقی جوادالأئمه(ع)
مَنْ وَثِقَ بِاللَّهِ أَرَاهُ اَلسُّرُورَ وَمَنْ تَوَكَّلَ عَلَيْهِ كَفَاهُ اَلْأُمُورَ وَاَلثِّقَةُ بِاللَّهِ حِصْنٌ لاَ يَتَحَصَّنُ فِيهِ إِلاَّ مُؤْمِنٌ أَمِينٌ وَاَلتَّوَكُّلُ عَلَىاَللَّهِ نَجَاةٌ مِنْ كُلِّ سُوءٍ وَحِرْزٌ مِنْ كُلِّ عَدُوّ... وَمَنْ رَكِبَ مَرْكَبَ اَلصَّبْرِ اِهْتَدَى إِلَى مِضْمَارِ اَلنَّصْرِ... .
هر كس بخدا اعتماد كند، شادش میكند و هر كه بر او توكل نمايد، كارهايش را كفايت مینمايد. اعتماد به خدا دژ محكمى است كه به آن پناه نمىبرد، مگر مؤمن امين و توكل بر خدا، نجات از هر ناراحتى و سپر براى هر دشمنى است و هر كس بر مركب صبر نشيند، به جولانگاه پيروزى راه مىيابد. بحارالأنوار، ج 75، ص 79