گــدای کــوی تو، در رتبه، کم زسلطـان نیست
ولایت تو، کم از حشمت سلیمان نیست
حریم قدس تو، دریای جود و احسان است
مــــزار پــاک تــــو، دارالشـفــــای ایــران است
سه پاره پیکر موسی‌بن جعفر(ع) زینت بخش ایران است: علی‌بن موسی‌الرّضا(ع)در خراسان، احمدبن موسی(ع) در شیراز، فاطمه معصومه(س) در قم.
سفره کرامت رضوی نه‌تنها در مشهد که در سراسر ایران گسترده است، رحمت و رأفت احمدی، نه فقط در شیراز که سایه‌گستر در همه آفاق است و عصمت فاطمی، کوثر ثانی است که کشورمان را جرعه‌نوش زمزم علم و ایمان و عرفان ساخته است.
خورشید دین، از خاک خراسان می‌تابد و مملکت اهل‌بیتی ما به اقیانوس کرامت و دریای احسان او وصل است.
جلوه‌های جاودان حرم رضوی، مغناطیس دل‌های محبّان و اکسیر دگرگون‌ساز دل‌های زائران است. کدام زائر است که با حضور در حریم رضا(ع)، دلش نشکند و شانه‌هایش نلرزد و اشکش جاری نشود؟!
مشهد، مأمن دل‌های خسته و پناه امیدواران است.
مشهد زتو، شهر قم از معصومه روشن
لطــف شمـــا بــــــرهــم‌زنِ نیــــرنگ دشمــن
قـــــم گشتــه از دریـــای علمت پــــرتلاطــم
قم، مشهد علم است و مشهد خانه قم
مــا تشنــه‌ایـــم و کــوثــر حــق، بــارگــاهـت
مـــا تیـــره جــانـان، در پـــیِ بــرق نگــاهـت...
رضای آل‌محمد، شمس‌الشموس است و عیسی‌دم و یوسف‌رخ و محمدّسیرت.
حریم حرمش آرامشی ملکوتی بر دل‌ها می‌آورد و پنجره فولادش کلید قضای حاجات است و ضریح منورش کیمیای قلوب. آن‌حضرت را بیش از آنکه ضامن آهو باشد، به عالم آل‌محمد(ع) می‌شناسیم و بیش از آنکه غریب‌الغربا بدانیم، مونس دل‌های غریب و آشنای جان‌های شیفته و نوازنده بی‌پناهان دل‌شکسته می‌دانیم.
دهه کرامت فرصتی است تا از رضا بشنویم و از معصومه بیاموزیم و از شاهچراغ فروغ بگیریم. الهی که آستان ملک‌پاسبانش، همواره نقطه امید این کشور باشد و هیچ ایرانی از توفیق زیارتش محروم نماند.
صلوات خاصه آن‌حضرت ورد زبان‌مان باد که همچون شهد ناب بر دل‌ها می‌نشیند و کام جان را شیرین می‌سازد.