بسم‌الله الرّحمن الرّحیم
 یا مقلب‌القلوب والابصار یا مدبّر اللیل والنهار
یا محوِّل الحول والاحوال، حَوِّل حالَنا الی احسن الحال.
 امسال بهار معنویت و بهار طبیعت یعنی عید سعید فطر و عید باستانی نوروز با یکدیگر تقارن پیدا کرده که این دو عید مذهبی و ملی را به یکایک آحاد ملت تبریک می‌گویم و به‌خصوص عید سعید فطر را به همه مسلمین جهان تهنیت می‌گویم. همچنین لازم است به‌مناسبت پیروزی‌های چشمگیر رزمندگان اسلام به همگان تبریک عرض کنم و به همه خانواده‌ها و بازماندگان شهدای والامقام جنگ تحمیلی دوم و کودتای دی‌‌ماه و جنگ تحمیلی سوم و شهدای امنیت و مرزبانی و سربازان گمنام شهید، مراتب تسلیت و همدردی خود را ابراز نمایم.
 به‌مناسبت فرارسیدن سال شمسی ۱۴۰۵ عرایضی دارم که ذیلاً مطرح می‌نمایم.
 ابتدائاً مروری مختصر بر بعض وقایع مهم سال گذشته خواهم داشت. در سال گذشته مردم عزیز ما سه جنگ نظامی، امنیتی را تجربه کردند. جنگ اول، جنگ خردادماه بود که دشمن صهیونی با کمک خاص آمریکا و در بین مذاکرات، با تهاجمی ناجوانمردانه بعضی از بهترین سرداران و دانشمندان برجسته کشور و در ادامه حدود ۱۰۰۰ نفر از هموطنان ما را به شهادت رسانید. دشمن به‌خاطر اشتباه فاحش محاسباتی گمان می‌کرد که بعد از یک یا دو روز، این مردم خواهند بود که نظام اسلامی را سرنگون می‌سازند؛ ولی با هوشیاری شما مردم و رشادت‌های بی‌نظیر رزمندگان اسلام و فداکاری‌های فراوان، خیلی زود آثار بیچارگی و مَسکنَت در او ظاهر شد و با واسطه‌تراشی و اقدام به ترک مخاصمه، به‌نوعی خود را از لبه پرتگاه نجات داد.
 جنگ دوم، کودتای دی‌ماه بود که آمریکا و نظام صهیونی به‌تصور اینکه مردم ایران در اثر مشکلات اقتصادی تحمیل شده، نظر دشمن را عملی می‌نمایند، با استفاده از مزدوران خود، فجایع بی‌شماری را رقم زدند و عده بیشتری از هموطنان عزیزمان نسبت به جنگ سابق را به شهادت رسانیده و خساراتی فراوان وارد کردند.
 جنگ سوم، جنگی است که اکنون در میانه آن هستیم که در اولین روز آن پدر مهربان امت، رهبر عظیم‌القدرمان اعلی‌الله‌مقامه‌الشریف را درحالی‌که با اشتیاق فراوان در رأس قافله‌ای از شهیدان در سفری آسمانی به‌سوی جایگاهی می‌شتافت که برایش در سایه رحمت الهی و قرب انوار طیّبه و در عِداد‌ صدیقین و شهداء در نظر گرفته شده بود، با چشمانی اشکبار و قلوبی محزون و شکسته بدرقه کردیم. همچنین از همان روز به بعد به‌تدریج شهدای دیگر این جنگ از جمله نونهالان مدرسه شجره طیبه میناب و ستارگان دلیر و مظلوم ناوشکن دنا و فرماندهان و رزمندگان شهید سپاه و ارتش و فراجا و بسیج و سربازان گمنام و مرزبانان دلیر و سایر آحاد ملت از خردسال و بزرگسال را هم که در کاروانی از جنس نور از مقابل ما عبور کردند، با حسرت فراوان بدرقه نمودیم. این جنگ، بعد از ناامیدی دشمن از حرکت مردمی چشمگیر به‌نفع خودش و با این توهم صورت گرفت که اگر رأس نظام و عده‌ای از مؤثرین نظامی را به شهادت برساند، در شما مردم عزیزمان ترس و یأس ایجاد کرده، موجب ترک عرصه از سوی شما شده و از این طریق، رؤیای تسلط بر ایران و سپس تجزیه آن را تحقق خواهد بخشید؛ ولی شما در این ماه مبارک، صیام را با جهاد توأم کرده و خطّ دفاعی گسترده‌ای به وسعت کشور و سنگرهایی مستحکم به تعداد میادین و محلّات و مساجد آن فراهم کردید و این‌طور ضربه‌ای گیج‌کننده به او وارد ساختید؛ به‌طوری‌که به گفتن کلمات متناقض و یاوه‌گویی‌های متعددی که علامت عدم هوشیاری و وجود ضعف ادراکی است، افتاد.
شما قبلاً در ۲۲ دی کودتا را سرکوب کردید و در ۲۲ بهمن بار دیگر ضدّیت خود با استکبار جهانی و خستگی‌ناپذیری خود را نشان دادید و در ۲۲ اسفند که مصادف با روز قدس بود، با زدن این ضربه به او فهمانیدید که سر و کارش فقط با موشک و پهپاد و اژدر و امور نظامی نیست؛ خط مقدم ایران خیلی بزرگتر از ذهنیت حقیر و کوچک اوست.  بنده جا دارد در همین جا از تک‌تک مردم عزیز به‌خاطر خلق این حماسه عظیم تشکر کنم؛ همچنین از رئیس‌جمهور شجاع، صادق و مردمی و مسئولین دیگری که در این مراسم، بی‌آلایش و تشریفات، در بین مردم حاضر بودند. این قِسم کار و تظاهر به آن فی‌نفسه می‌تواند امری بسیار مُستَحسَن باشد که انسجام بین ملت و حکمرانان را هر چه بیشتر قوت می‌بخشد. در حال حاضر در اثر وحدت عجیبی که بین شما هموطنان با همه تفاوت خاستگاه‌های مذهبی، فکری، فرهنگی و سیاسی ایجاد شده، در دشمن شکستگی به وجود آمده است. این را باید نعمتی خاص از ناحیه حضرت حق جلّ‌ و علا دانست و بسیار بر آن با زبان و در دل و هم در مقام عمل، شکر بجا آورد. یکی از قواعد تخلف‌ناپذیر این است که هرگاه نعمتی مورد شکر قرار گیرد، به‌تناسب مقدار شکر، ریشه‌اش استوارتر شده یا ارتقاء می‌یابد و عنایات بیشتری روانه فرد شاکر می‌گردد. آنچه فعلاً در مقام اقدام به شکر عملی لازم است، این است که ما این نعمت عظمی را صرفاً رحمتی از ناحیه حضرت حق جلّ و علا بدانیم و تا حد ممکن از آن خوب استفاده کنیم. این‌طور حتماً این انسجام بیشتر و پولادین‌تر شده و دشمنان‌تان خوار و خفیف‌تر خواهند شد. اینها مروری بود بر بعضی وقایع مهم سال ۱۴۰۴.
 اما حال که در آستانه سال ۱۴۰۵ قرار گرفته‌ایم، با چند چیز مواجه هستیم. یکی این است که میهمان عزیزمان ماه مبارک رمضان ۱۴۴۷ را برای همیشه وداع می‌گوییم. ماهی که در لیلة‌القدر آن دل‌های‌تان متوجه عالم بالا شد و خداوند مهربان را صدا زدید و آن‌حضرت هم نظر مرحمت‌شان را متوجه شما کردند. شما از سرورمان(عج) و خدایش، فتح و ظفر و عافیت و انواع نِعَم را خواستید و لابد با سابقه عنایتی که همیشه به این نظام و این ملت بوده، ان‌شاء‌الله یا عین آنچه سؤال قلبی شما بوده یا بهتر از آن را دریافت خواهید کرد. همزمان با این وداع که هرچه معرفت انسان‌ها بیشتر باشد، تلخ‌تر و اندوه‌‌بارتر خواهد بود، هلال سعید و پُریُمن شوّال‌المکرّم را در آغوش گرم خود می‌فشاریم و با خوف و رجاء، منتظر عیدی حضرت حق تبارک و تعالی هستیم. امیدوارم پس از آن حضورهای وظیفه‌شناسانه شبانه و روزانه شما ملت عزیز و خلق حماسه روز قدس، حق‌تعالی جز با کرَم و حِلم و عفو و لطف عَمیم خود که ما و شما با آن خو گرفته‌ایم، با ما رفتار نفرمایند و به‌خصوص امیدواریم، به‌زودی با بشارت گشایش کلی در امر ظهور عامّ سرورمان حضرت ولی‌الله الاعظم(عج)، قلب مبارک آن‌جناب را پر از سُرور فرمایند که از قِبَل آن، انواع برکات بر اهل دنیا نازل خواهد شد بِمَنِّه و کرمه.
 دیگر چیزی که با آن مواجه هستیم، مناسبت مهم عید باستانی نوروز است. عیدی که ارمغانی از طبیعت از جنس نوشدن و طراوت و زندگی را با خود همراه دارد و مناسبت تامّی با شادی و خرّمی دارد.
 از سویی برای عموم مردم این اولین سالی است که رهبر شهیدمان و سایر شهدای والامقام در بین ما نیستند. به‌خصوص قلوب خانواده‌ها و بازماندگان شهداء، داغدار عزیزان‌شان است. در عین حال بنده به‌سهم خود و به‌عنوان یک شهروند ساده که چند شهید در دائره‌ اطراف خود دارم، تصور می‌کنم ما درعین اینکه لباس عزا بر تن داریم و قلوب‌مان آشیانه غم و اندوه برای عموم شهیدان است، اما خیلی خوشحال می‌شویم که در این ایام، نوعروسان و نودامادهای ما به خانه بخت بروند و ان‌شاء‌الله دعای رهبر شهیدمان و سایر شهدای بزرگوار این جنگ، بدرقه راه این عزیزان باشد و توصیه می‌کنم که عموم مردم دید و بازدیدهای معمول این ایام را البته با حفظ احترام به بازماندگان شهداء و رعایت حال ایشان داشته باشند و ای بسا مردم هر محله‌ای درصورتی‌که هماهنگی لازم به‌عمل آید و ممکن شود، دیدارهای سال نو خود را با تکریم شهدای همان محل آغاز نمایند. البته مدتی که دولت محترم برای مصیبت شهادت رهبر عزیزمان مقرر کردند، به‌جای خود باقی است و رعایت و حفظ آن، ضلعی از عظمت این نظام و کشور تلقّی می‌شود.
 بعد از این کلمات عرایض مختصر دیگری هست.
 اولاً باید از کسانی که در این روزها در کنار حضور در میادین و محلات و مساجد، با تلاش مضاعف نقش اجتماعی خود را پررنگ‌تر می‌نمایند، به‌طور خاص تشکر کنم. از جمله بعضی واحدهای تولیدی اعم از دولتی و خصوصی و از جمله بعضی اصناف خدماتی و به‌خصوص افرادی که صرفاً انواع خدمات مفید را بدون اینکه شغل‌شان اقتضاء کند، به‌طور رایگان به مردم ارائه می‌کنند و الحمدلله به‌وُفور از این نوع وجود دارد.
 ثانیاً یک مسیر دشمن، عملیات رسانه‌ای اوست که در این ایام به‌طور خاص با نشانه‌گیری ذهن و روان آحادی از مردم قصد خدشه در وحدت ملّی و به‌تبَع در امنیت ملی را دارد. ما باید مواظب باشیم تا مبادا در اثر سهل‌انگاری و به دست خود ما این قصد شوم تحقق یابد؛ از این‌رو توصیه‌ام به رسانه‌های داخلی کشورمان با همه تفاوت‌های فکری، سیاسی و فرهنگی که ممکن است داشته باشند، این است که از پرداختن به نقاط ضعف به‌طور جدی خودداری کنند. در غیر این‌صورت امکان وصول دشمن به مقصودش وجود دارد.
 ثالثاً یک روزنه امید دشمن، بهره‌گیری از ضعف‌های اقتصادی و مدیریتی است که از دیرباز شکل گرفته است. رهبر شهیدمان اعلی‌الله‌مقامه در سال‌های مختلفی، محور اصلی و شعار سال را متوجه امر اقتصاد کرده بودند. به‌نظر قاصر این حقیر هم، تأمین معیشت مردم و ارتقای زیرساخت‌های زیستی و رفاهی و تولید ثروت برای عموم مردم، نکته کانونی و نوعی دفاع و بلکه پیشروی چشمگیر در مقابل جنگ اقتصادی که دشمن به راه انداخته، تلقی شود. از توفیقات بنده امکان شنیدن سخنان مردم عزیز از انواع طبقات اجتماعی بوده است. از جمله در بازه‌ای زمانی، با هیئتی ناشناس با شما در تاکسی که به درخواست خودم تهیه شده بود، در خیابان‌های تهران همسفر می‌شدم و به سخنان‌تان گوش فرا می‌دادم و این نوع نمونه‌گیری را از خیلی از نظرسنجی‌ها برتر می‌دانستم. برداشت بنده در خیلی موارد، موافق کلمات شما که معمولاً به‌شکل انتقادات مختلف مربوط به جهات اقتصادی و مدیریتی بیان می‌شد، بود. در این ضمن، خیلی چیزها از شما فرا گرفتم و همچنان به‌دنبال یادگیری‌های جدید هستم. از جمله در همین ایام قبل و بعد از ۱۹ رمضان‌المبارک باز هم از افراد مختلفی از شما که در میادین حضور داشتید، مواردی را آموختم. امیدوارم از این نعمت محروم نشوم. در پی این آموختن‌ها و شنیدن‌ها و سایر مطالعات، تلاشی به‌عمل آمده که نسخه علاجی کارساز و کارشناسی‌شده تدوین شود که تا حد ممکن، جامع‌الاطراف بوده باشد که بحمدالله تا حد قابل قبولی این مطلب تحقق پیدا کرده و به‌زودی آماده عمل توسط مسئولین عالی‌همّت با همکاری همه آحاد ملت خواهد بود، ان‌شاء‌الله تعالی.
در آخر این قسمت با تأسی به رهبر عظیم‌الشأن شهید، شعار امسال را «اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی» اعلام می‌دارم.
 رابعاً و آخراً آنچه بنده در بیانیه نخستین در مورد دیدگاه و سیاست نظام در باب مراوده با کشورهای همسایه ذکر کرده‌ام، امری جدی و واقعی است. ما جُدا از عنصر همسایگی، عناصر معنوی دیگری که در صدر همه اشتراک در تدین به دین مبین اسلام است و همچنین وجود مَشاهد مشرفه و اماکن مقدسه در بعضی از آن و حضور ایرانیانِ زیادی به‌عنوان ساکن و شاغل در بعضی دیگر و قومیت مشترک یا همزبانی یا منافع راهبردی مشترک به‌خصوص در مقابل جبهه استکبار در بعضی دیگر را که هریک به‌تنهایی در جای خود می‌تواند تحکیم‌کننده روابط حسنه باشد، سراغ داریم. از جمله همسایگان شرقی خود را خیلی بخود نزدیک می‌دانیم. بنده از دیرباز در مورد پاکستان می‌دانستم که کشوری است که مورد علاقه خاص رهبر شهیدمان بود که نمونه‌اش در بغض گلوی ایشان در خطبه‌های نماز به‌خاطر سیل ویرانگری که جان مردم هم‌کیش ما را در آنجا تهدید می‌کرد، ظاهر شد. بنده هم به‌دلایل مختلف همیشه همین‌طور فکر می‌کردم و از ابراز آن در جلسات مختلف خودداری نمی‌کردم. در همین‌جا می‌خواهم تقاضا کنم که دو کشور برادرمان یعنی افغانستان و پاکستان برای رضای الهی و عدم شَقّ عصای مسلمین هم که شده، روابط بهتری با هم برقرار سازند و بنده به‌سهم خود، حاضر به اقدامات لازمه هستم.
 همچنین متذکر می‌شوم، حملاتی که در ترکیه و عمان که هر دو با ما روابط مناسبی دارند، علیه بعضی از نقاط این کشورها صورت گرفته، به هیچ‌وجه از سوی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی و سایر نیروهای جبهه مقاومت نبوده است. این حیله‌ای است که دشمن صهیونی با استفاده از ترفند پرچم دروغین برای ایجاد تفرقه بین جمهوری اسلامی و همسایگانش صورت می‌دهد و ممکن است، در بعضی کشورهای دیگر هم اتفاق بیفتد. بقیه مطالب مربوط به این بخش را قبلاً ذکر کرده‌ام.
 امیدوارم با دعای سرورمان(عج) و عنایت حضرت باری‌تعالی، سالی خوب و پر از پیروزی و انواع گشایش‌های مادی و معنوی برای ملت ما و همه همسایگان و ملل مسلمان و به‌خصوص عناصر جبهه مقاومت و سالی نَه‌چنین برای دشمنان اسلام و بشریت در پیش روی داشته باشیم. «وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ وَنُمَکِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُمْ مَا کَانُوا يَحْذَرُونَ. صدق‌‌الله العلی العظیم و صدق رسوله الکریم و نَحنُ عَلی ذلکَ مِنَ الشّاهدین».
  والسلام علیکم ورحمةالله وبرکاته
   سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای/   ۲۹اسفند۱۴۰۴