غربت و مظلومیت علمای بزرگ شیعه
بر آگاهان راز پوشیده نیست که بسیاری از ناگفتههای تاریخ را نه صرفاً در کنج کتابخانهها، بلکه باید در سینههای اهل اطلاع بازجُست. در این راستا، تاریخ شفاهی بهویژه خاطرات علمای دین، برای حل بسیاری از زوایای تاریخ تشیّع گرهگشاست. حال اگر گفت و شنود با راویانی صورت پذیرد که از شهرتی برخوردار بوده و اینک رخ در نقاب خاک نیز کشیده باشند، جذابیّت گفتارشان دوچندان خواهد شد. نوشتار پیشرو، نیز از همین سنخ است. آنچه میخوانید، مصاحبه منتشرنشده مورّخ فقید استاد علی ابوالحسنی(منذر) با آیتالله سیدعباس کاشانی(ره)، از اساتید اخلاق حوزه است. از عمر این مصاحبه خواندنی، 24 سال میگذرد. مصاحبه مزبور در یک صبح سرد زمستانی در منزل قدیم آیتالله کاشانی(ره) (خیابان صفائیه) صورت بسته؛ اما از حال و هوای آن پیداست که محفلِ بسیار داغ و پرباری بوده است. اکنون در طلیعه ماه رمضان، از خداوند متعال برای روح بلند هر دو بزرگوار- که خود نیز به تاریخ حوزههای علمیه پیوستهاند- علوّ درجات را مسئلت میکنیم. روحشان شاد و همّتشان هماره الگو باد.
غربت و مظلومیت علمای بزرگ شیعه
بر آگاهان راز پوشیده نیست که بسیاری از ناگفتههای تاریخ را نه صرفاً در کنج کتابخانهها، بلکه باید در سینههای اهل اطلاع بازجُست. در این راستا، تاریخ شفاهی بهویژه خاطرات علمای دین، برای حل بسیاری از زوایای تاریخ تشیّع گرهگشاست. حال اگر گفت و شنود با راویانی صورت پذیرد که از شهرتی برخوردار بوده و اینک رخ در نقاب خاک نیز کشیده باشند، جذابیّت گفتارشان دوچندان خواهد شد. نوشتار پیشرو، نیز از همین سنخ است. آنچه میخوانید، مصاحبه منتشرنشده مورّخ فقید استاد علی ابوالحسنی(منذر) با آیتالله سیدعباس کاشانی(ره)، از اساتید اخلاق حوزه است. از عمر این مصاحبه خواندنی، 24 سال میگذرد. مصاحبه مزبور در یک صبح سرد زمستانی در منزل قدیم آیتالله کاشانی(ره) (خیابان صفائیه) صورت بسته؛ اما از حال و هوای آن پیداست که محفلِ بسیار داغ و پرباری بوده است. اکنون در طلیعه ماه رمضان، از خداوند متعال برای روح بلند هر دو بزرگوار- که خود نیز به تاریخ حوزههای علمیه پیوستهاند- علوّ درجات را مسئلت میکنیم. روحشان شاد و همّتشان هماره الگو باد.
