تجربهها (6)
آداب علمآموزی
ارزش انسان به علم است و ارزش علم به عمل و ارزش عمل به اخلاص. برای بهتر آموختن، رعایت نکات و آداب زیر مفید و لازم است:
در رابطه با درس:
1. با توجه به ارزش عمر، آموختن لازمترین چیزها؛
2. تکرار درس و آموختهها و مباحثهکردن؛
3. انتخاب هممباحثه متّقی و باهوش و جدی؛
4. تمرکز فکر و حواس در کلاس و هنگام مطالعه؛
5. یادداشتبرداری و حفظ آموختهها؛
6. نقل آموختهها برای دیگران.
در رابطه با استاد:
1. انتخاب استاد شایسته از نظر علمی و ا خلاقی و فکری؛
2. استفاده از تجارب و رهنمودهای استاد؛
3. پرسیدن آنچه نمیدانیم و اعتراف به عدم درک (پرسیدن عیب نیست، ندانستن عیب است)؛
4. رعایت احترام استاد از نظر سخنگفتن با او، پرسیدن، نشستن در محضر او، رعایت ادب و نزاکت؛
5. تواضع در برابر استاد جهت یادگیری و نداشتن تکبر؛
افتـــادگــــی آمـــوز اگر طــالب فیضــــی
هرگز نخورد آب زمینی که بلند است
6. تقدیر و تشکر از زحمات استاد و یادکردن نیکو از وی و پرهیز از غیبت و عیبجویی.
باید توجه داشت که استاد پدر معنوی است و شاگرد فرزند روحانی اوست.
توجه: نیت خالص آموختن برای خدا، حضور با وضو در کلاس درس، منظمبودن در مطالعه، مغرورنشدن به علوم اندک خویش، تلاش برای فهم بیشتر و ارتقای سطح علمی و ...، از جمله «آداب معنوی» علمآموزی است.
از خدا خواهیم توفیق ادب.