دکترحداد عادل
جامعیت علمی، نگرش حکیمانه و احترام به آرای ملت از شاخصههای بنیادین رهبر شهید بود
دکتر غلامعلی حداد عادل، عضو شورایعالی انقلاب فرهنگی در آیین بزرگداشت امام مجاهد شهید و نکوداشت بانوان شهید جنگهای تحمیلی اخیر، با تشریح ابعاد شخصیتی، علمی و فرهنگی رهبر شهید انقلاب اسلامی، به اهمیت جایگاه رهبری در سرنوشت کشورها اشاره کرد و گفت: هر فردی اگر در جایگاه مناسب قرار گیرد، میتواند آیندهساز باشد؛ اما اگر در موقعیت نادرست قرار گیرد، ممکن است آینده یک ملت را با آسیب روبهرو کند.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی مراسم بزرگداشت رهبر شهید، دکتر حدادعادل در این مراسم، با اشاره به اهمیت جایگاه رهبری در سرنوشت کشورها گفت: هر فردی اگر در جایگاه مناسب قرار گیرد، میتواند آیندهساز باشد؛ اما اگر در موقعیت نادرست قرار گیرد، ممکن است آینده یک ملت را با آسیب روبهرو کند. تجربه تاریخ نشان میدهد، نوع رهبری و شیوه به قدرترسیدن حاکمان، نقش تعیینکنندهای در مسیر ملتها دارد.
وی ادامه داد: در تاریخ ایران پس از اسلام، مردم عموماً در انتخاب مستقیم رئیس کشور نقشی نداشتند و انتقال قدرت در بسیاری از دورهها، با سازوکارهای خشن، قبیلهای و مبتنی بر غلبه نظامی انجام میشد. نام بسیاری از سلسلههای تاریخی ایران نیز بیانگر خاستگاه ایلی و قبیلهای آنهاست و این روند، گاه با خونریزی و حذف فیزیکی رقبا همراه بوده است.
عضو شورایعالی انقلاب فرهنگی، با اشاره به دوره پهلوی اظهار کرد: این دوره را باید استثنایی در این روند تاریخی دانست؛ زیرا رضاشاه از دل یک ایل و عشیره برنخاست؛ بلکه قدرتهای خارجی بهویژه انگلیس، در شکلگیری آن نقش داشتند. در اواخر دوره قاجار و همزمان با تحولات روسیه و تضعیف نفوذ تزاری، انگلیس فرصت یافت تا در ایران، زمینه تغییر سلسله را فراهم کند.
حدادعادل اضافه کرد: در نهایت، تجربه تاریخی ایران و مبارزات مردمی، بهویژه از نهضت تنباکو و مشروطه تا انقلاب اسلامی، موجب شد برای نخستینبار مردم در تعیین سرنوشت سیاسی کشور نقش مستقیم پیدا کنند؛ تحولی که با رهبری امام خمینی؟ق؟ به پیروزی انقلاب اسلامی انجامید و نقطه عطفی در تاریخ سیاسی ایران رقم زد.
وی با طرح این پرسش که رهبر آرمانی از نگاه مردم ایران چه ویژگیهایی باید داشته باشد، گفت: ما در طول تاریخ کشورمان، کمتر شاهد بودهایم که توده مردم یا عقلای قوم نقشی در انتخاب حاکم داشته باشند و همواره شمشیر و غلبه نظامی حرف اول را میزد؛ اما بهبرکت انقلاب اسلامی، این توفیق نصیب ملت ایران شد که خود برای سرنوشت خویش تصمیم بگیرد.
عضو شورایعالی انقلاب فرهنگی، با اشاره به جایگاه ایمان در تاریخ ملت ایران افزود: مهمترین شرط برای اداره این کشور، ایمان است. مردم ایران در طول تاریخ، چه قبل و چه بعد از اسلام، همواره موحد و خداپرست بودهاند و بتپرستی در فرهنگ این کشور جایگاهی نداشته است؛ بنابراین کسی میتواند این کشور را بهدرستی اداره کند که با ایمان و عقیده مردم همدل و همراستا باشد.
وی با اشاره به خاطرهای از گفتوگوی خود با رهبر معظم انقلاب، بیان کرد: عامل اتحاد مردم، وحدت اعتقادی میان رهبر و جامعه است و این پیوند با ظاهرسازی ایجاد نمیشود؛ بلکه نیازمند اعتقاد حقیقی است. رمز موفقیت و نفوذ قلبی رهبری در میان مردم نیز همین باور واقعی، عمل به دین و اطاعت از پروردگار است که ارتباط قلبی عمیقی را شکل میدهد.
حدادعادل، سادهزیستی و دوری از اشرافیگری را از دیگر ویژگیهای رهبر شایسته دانست و اظهار کرد: یکی از معیارهای مهم، تنظیم سبک زندگی مسئولان با طبقات ضعیف جامعه است. با مقایسه این رویکرد با دوران پهلوی، در آن دوره شاهد زندگیهای مسرفانه، کاخهای متعدد و هزینههای کلان برای خاندان سلطنتی بودیم؛ درحالیکه سبک زندگی رهبری کاملاً متفاوت بوده است.
وی خاطرنشان کرد: پس از پیوند خویشاوندی با خانواده مقام معظم رهبری و اطلاع نزدیک از درون زندگی ایشان، ارادتم مضاعف شد؛ زیرا از نزدیک دیدم، باطن زندگی ایشان از ظاهر آن سادهتر است و دقیقاً بر اساس همان اصول و ارزشهایی زندگی میکنند که به مردم توصیه میشود.
حدادعادل با تأکید بر جامعیت رهبر شهید انقلاب اسلامی اظهار کرد: ایشان هم دیندار بود، هم اهل عرفان و اخلاق، هم خودساخته و اهل تهجد و هم در علوم دینی و حوزههای مختلف علمی و فرهنگی دانش گسترده داشت. در ادبیات ایران و عرب نیز صاحبنظر بود و درباره شاعران و نویسندگان قدیم و جدید تحلیل و نکته داشت.
وی افزود: رهبر شهید انقلاب اسلامی، تجربه نمایندگی مجلس، حضور در دفاع مقدس و مسئولیتهای اجرایی را نیز در کارنامه داشت و همین جامعیت، دانش، صمیمیت و الهیبودن، از ویژگیهای برجسته ایشان بود. ایشان در عین اشراف بر مسائل مختلف، مراقب بود مرز وظایف دولت و رهبری مخدوش نشود.
عضو شورایعالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: برخلاف بسیاری از پادشاهان، ایشان با مخالفان شخصی خود در عرصه حکومت، برخورد فیزیکی نکرد و حساسیت ویژهای نسبت به حفظ حرمت افراد داشت.
وی در بخش دیگری از سخنان خود، رهبر شایسته را صاحب حکمت دانست و گفت: حکیم کسی است که کارهایش از روی حکمت و خردمندی انجام شود و تصمیمهای او برخاسته از دوراندیشی باشد. ایشان راههایی پیش پای ملت میگذاشتند و تصمیمهایی میگرفتند که مبتنی بر حکمت بود.
حدادعادل افزود: از نگاه ایشان، شناخت دقیق دشمن، پرهیز از جابهجا دیدن دوست و دشمن، فراموشنکردن تجربههای تاریخی و فریبنخوردن از لبخند دشمن، از الزامات تصمیمگیری در مسائل کلان کشور است.
وی با بیان اینکه رهبر شهید(رضوان) همواره بر امیدآفرینی در جامعه تأکید داشتند، گفت: یکی از توصیههای مهم ایشان، حفظ حرمت جایگاهها و نهادهای قانونی بود. اگر با رئیسجمهور یا اعضای دولت اختلافنظر داشتند، مراقبت میکردند که جایگاه ریاستجمهوری، وزارت و دیگر مسئولیتها حفظ شود.
عضو شورایعالی انقلاب فرهنگی اظهار کرد: ایشان تلاش میکردند، آنچه مردم به آن رأی دادهاند، حتیالامکان رعایت شود و ملت باور کند که تصمیم و اراده مردم در اداره کشور اثرگذار است. امیدواریم این مسیر در ادامه نیز تداوم یابد.
وی ادامه داد: در تاریخ ایران پس از اسلام، مردم عموماً در انتخاب مستقیم رئیس کشور نقشی نداشتند و انتقال قدرت در بسیاری از دورهها، با سازوکارهای خشن، قبیلهای و مبتنی بر غلبه نظامی انجام میشد. نام بسیاری از سلسلههای تاریخی ایران نیز بیانگر خاستگاه ایلی و قبیلهای آنهاست و این روند، گاه با خونریزی و حذف فیزیکی رقبا همراه بوده است.
عضو شورایعالی انقلاب فرهنگی، با اشاره به دوره پهلوی اظهار کرد: این دوره را باید استثنایی در این روند تاریخی دانست؛ زیرا رضاشاه از دل یک ایل و عشیره برنخاست؛ بلکه قدرتهای خارجی بهویژه انگلیس، در شکلگیری آن نقش داشتند. در اواخر دوره قاجار و همزمان با تحولات روسیه و تضعیف نفوذ تزاری، انگلیس فرصت یافت تا در ایران، زمینه تغییر سلسله را فراهم کند.
حدادعادل اضافه کرد: در نهایت، تجربه تاریخی ایران و مبارزات مردمی، بهویژه از نهضت تنباکو و مشروطه تا انقلاب اسلامی، موجب شد برای نخستینبار مردم در تعیین سرنوشت سیاسی کشور نقش مستقیم پیدا کنند؛ تحولی که با رهبری امام خمینی؟ق؟ به پیروزی انقلاب اسلامی انجامید و نقطه عطفی در تاریخ سیاسی ایران رقم زد.
وی با طرح این پرسش که رهبر آرمانی از نگاه مردم ایران چه ویژگیهایی باید داشته باشد، گفت: ما در طول تاریخ کشورمان، کمتر شاهد بودهایم که توده مردم یا عقلای قوم نقشی در انتخاب حاکم داشته باشند و همواره شمشیر و غلبه نظامی حرف اول را میزد؛ اما بهبرکت انقلاب اسلامی، این توفیق نصیب ملت ایران شد که خود برای سرنوشت خویش تصمیم بگیرد.
عضو شورایعالی انقلاب فرهنگی، با اشاره به جایگاه ایمان در تاریخ ملت ایران افزود: مهمترین شرط برای اداره این کشور، ایمان است. مردم ایران در طول تاریخ، چه قبل و چه بعد از اسلام، همواره موحد و خداپرست بودهاند و بتپرستی در فرهنگ این کشور جایگاهی نداشته است؛ بنابراین کسی میتواند این کشور را بهدرستی اداره کند که با ایمان و عقیده مردم همدل و همراستا باشد.
وی با اشاره به خاطرهای از گفتوگوی خود با رهبر معظم انقلاب، بیان کرد: عامل اتحاد مردم، وحدت اعتقادی میان رهبر و جامعه است و این پیوند با ظاهرسازی ایجاد نمیشود؛ بلکه نیازمند اعتقاد حقیقی است. رمز موفقیت و نفوذ قلبی رهبری در میان مردم نیز همین باور واقعی، عمل به دین و اطاعت از پروردگار است که ارتباط قلبی عمیقی را شکل میدهد.
حدادعادل، سادهزیستی و دوری از اشرافیگری را از دیگر ویژگیهای رهبر شایسته دانست و اظهار کرد: یکی از معیارهای مهم، تنظیم سبک زندگی مسئولان با طبقات ضعیف جامعه است. با مقایسه این رویکرد با دوران پهلوی، در آن دوره شاهد زندگیهای مسرفانه، کاخهای متعدد و هزینههای کلان برای خاندان سلطنتی بودیم؛ درحالیکه سبک زندگی رهبری کاملاً متفاوت بوده است.
وی خاطرنشان کرد: پس از پیوند خویشاوندی با خانواده مقام معظم رهبری و اطلاع نزدیک از درون زندگی ایشان، ارادتم مضاعف شد؛ زیرا از نزدیک دیدم، باطن زندگی ایشان از ظاهر آن سادهتر است و دقیقاً بر اساس همان اصول و ارزشهایی زندگی میکنند که به مردم توصیه میشود.
حدادعادل با تأکید بر جامعیت رهبر شهید انقلاب اسلامی اظهار کرد: ایشان هم دیندار بود، هم اهل عرفان و اخلاق، هم خودساخته و اهل تهجد و هم در علوم دینی و حوزههای مختلف علمی و فرهنگی دانش گسترده داشت. در ادبیات ایران و عرب نیز صاحبنظر بود و درباره شاعران و نویسندگان قدیم و جدید تحلیل و نکته داشت.
وی افزود: رهبر شهید انقلاب اسلامی، تجربه نمایندگی مجلس، حضور در دفاع مقدس و مسئولیتهای اجرایی را نیز در کارنامه داشت و همین جامعیت، دانش، صمیمیت و الهیبودن، از ویژگیهای برجسته ایشان بود. ایشان در عین اشراف بر مسائل مختلف، مراقب بود مرز وظایف دولت و رهبری مخدوش نشود.
عضو شورایعالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: برخلاف بسیاری از پادشاهان، ایشان با مخالفان شخصی خود در عرصه حکومت، برخورد فیزیکی نکرد و حساسیت ویژهای نسبت به حفظ حرمت افراد داشت.
وی در بخش دیگری از سخنان خود، رهبر شایسته را صاحب حکمت دانست و گفت: حکیم کسی است که کارهایش از روی حکمت و خردمندی انجام شود و تصمیمهای او برخاسته از دوراندیشی باشد. ایشان راههایی پیش پای ملت میگذاشتند و تصمیمهایی میگرفتند که مبتنی بر حکمت بود.
حدادعادل افزود: از نگاه ایشان، شناخت دقیق دشمن، پرهیز از جابهجا دیدن دوست و دشمن، فراموشنکردن تجربههای تاریخی و فریبنخوردن از لبخند دشمن، از الزامات تصمیمگیری در مسائل کلان کشور است.
وی با بیان اینکه رهبر شهید(رضوان) همواره بر امیدآفرینی در جامعه تأکید داشتند، گفت: یکی از توصیههای مهم ایشان، حفظ حرمت جایگاهها و نهادهای قانونی بود. اگر با رئیسجمهور یا اعضای دولت اختلافنظر داشتند، مراقبت میکردند که جایگاه ریاستجمهوری، وزارت و دیگر مسئولیتها حفظ شود.
عضو شورایعالی انقلاب فرهنگی اظهار کرد: ایشان تلاش میکردند، آنچه مردم به آن رأی دادهاند، حتیالامکان رعایت شود و ملت باور کند که تصمیم و اراده مردم در اداره کشور اثرگذار است. امیدواریم این مسیر در ادامه نیز تداوم یابد.