در محضر نور - شماره 882
حضرت امیرالمؤمنین امام علی(ع)
تَزُولُ الْجِبَالُ وَلَا تَزُلْ، عَضَّ عَلَی نَاجِذِکَ، أَعِرِاللَّهَ جُمْجُمَتَکَ، تِدْ فِی الْأَرْضِ قَدَمَکَ، ارْمِ بِبَصَرِکَ أَقْصَی الْقَوْمِ وَغُضَّ بَصَرَکَ وَاعْلَمْ أَنَّ النَّصْرَ مِنْ عِنْدِاللَّهِ سُبْحَانَهُ.
اگر کوهها متزلزل شوند، تو پایدار بمان. دندانها را به هم بفشر و سرت را به عاریت به خداوند بسپار و پاها را چونان میخ در زمین استوار کن و تا دورترین کرانههای میدان نبرد را زیر نظر بگیر و صحنههای وحشتخیز را نادیده بگیر و بدان که پیروزی از سوی خداوند سبحان است. نهجالبلاغه، خطبه 11
اگر کوهها متزلزل شوند، تو پایدار بمان. دندانها را به هم بفشر و سرت را به عاریت به خداوند بسپار و پاها را چونان میخ در زمین استوار کن و تا دورترین کرانههای میدان نبرد را زیر نظر بگیر و صحنههای وحشتخیز را نادیده بگیر و بدان که پیروزی از سوی خداوند سبحان است. نهجالبلاغه، خطبه 11