رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی بهمناسبت روز کارگر و روز معلم
معلمان و کارگران مؤثرترین حلقه در نبرد فرهنگی و اقتصادی خواهند بود
رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی بهمناسبت روز کارگر و روز معلم تصریح کردند: معلمان مؤثرترین حلقه در نبرد فرهنگی و کارگران از مؤثرترین عناصر در نبرد اقتصادی خواهند بود؛ بهطوریکه میتوان ادعا کرد که این دو، بهمنزله ستون فقرات عرصه فرهنگ و اقتصاد هستند.
به گزارش خبرگزاری حوزه، رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای بهمناسبت روز کارگر و معلم پیامی صادر کرد. متن پیام صادر کردند که به این شرح است:
بسمالله الرّحمن الرّحیم
دو روزِ یازدهم و دوازدهم اردیبهشت، روزهایی است که در آن، از مقام کارگر و منزلت معلم تقدیر بهعمل میآید. فارغ از تجلیل زبانی و نمادین که بهنوبه خود کار بجا و صحیحی است، پیشرفت هر کشوری رَهینِ دو بال علم و عمل است.
معلم در اولین مرحله تحقق از این مقصود، نقشآفرینی میکند. مسئولیت خطیر آموزشِ دانش، افزایش مهارت و بخش مهمی از رشد بینش و قالبریزی هویت نسل آینده برعهده اوست. دانشآموزان و دانشجویان و طلّابی که در کنار هر معلمی رشد میکنند، در آینده نهچندان دور، مهارتهای آموخته و دانشهای یادگرفته خود را بهکار بسته و اِیبسا در خُلقوخو و رفتار و گفتار خود در انواع عرصهها از محفل گرم خانواده تا محیط کار و کوچه و خیابان چون آینهای، نمایشدهنده رفتارها و گفتارهای معلمین خود خواهند بود.
از سوی دیگر، عرصه کار، صحنه وسیعی است بهوسعت کشور که از داخل خانهها، ادارات و واحدهای کسب و کار و مساجد گرفته تا مزارع و کارگاهها و کارخانهها و معادن و انواع زیادی از مشاغل خدماتی کشیده میشود. هرچقدر این پهنه وسیع از دو عنصر سختکوشی و تعهّد که از ارکانِ هر توفیق بزرگی بهشمار میروند، بیشتر بهرهمند باشد، پیشرفتگی کشور، بیشتر و بهتر تضمین میگردد.
میدانیم یک کارگر در پرتو تعهّد و حُسنِ عمل، گاه آنچنان جایگاهی مییابد که شایسته است، همچون دست پُرمهر معلم و مربّی، بر دست توانا و هنرمند او هم بوسه تشکر و امتنان زده شود. این البته امری است که از دامان اولین مربیان هر کسی یعنی پدر و مادر او و پس از آن، از درک محضر معلّم قابل تأمین است.
اینک که جمهوری اسلامی ایران بعد از بیش از چهلو هفت سال مجاهدت، با تکیه به فضل الهی در نبرد نظامی با دشمنانِ پیشرفت و تعالی خود، بخشی از توانمندی چشمگیر خود را به جهانیان ثابت کرده است، در مرحله جهاد اقتصادی و فرهنگی نیز باید آنان را ناامید کرده و شکست دهد.
معلمان مؤثرترین حلقه در نبرد فرهنگی و کارگران از مؤثرترین عناصر در نبرد اقتصادی خواهند بود؛ بهطوریکه میتوان ادعا کرد که این دو، بهمنزله ستون فقرات عرصه فرهنگ و اقتصاد هستند؛ از اینرو لازم است به اهمیت جایگاه خاص خود و فراتر از یک شغل ـ که در قبال فعالیت در آن، دستمزدی دریافت میشود ـ بهخوبی واقف باشند.
همچنانکه باید بهموازات این امر، توجه داشت که تجلیلهای زبانیِ سالیانه یا هر چند وقت یکبار، گرچه بهجا و مناسب است؛ ولی قدردانی از تلاشهای این دو قشر، باید عمیقتر و عملیتر از این حد باشد. بنده تصور میکنم، همانطور که ملت عزیز ایران با حضور در میادین و خیابانها، از نیروهای نظامی کشور خود حمایتی درخور بهعمل میآورند، شایسته است در یاریکردن معلمان و کارگران هم، پشتیبانی قویای از خود نشان دهند.
از جمله باید تعامل خانوادههای دانشآموزان و دانشجویان در اداره مدارس و دانشگاهها، بیشتر از پیش فراهم شود و همچنین باید با اولویتدادن به مصرف کالاهای ساخت داخل کشور، از کارگرانِ مولّد پشتیبانی نموده و بهخصوص صاحبان کسب و کارهای آسیبدیده تا حدّ ممکن از تعدیل نیرو و جُداسازی نیروی کار خود، چه در واحدهای تولیدی و چه واحدهای خدماتی اجتناب نمایند و بلکه هر کارگری را بهمنزله ثروت آن واحد تولیدی و خدماتی، منظور دارند؛ البته دولت محترم هم در حدّ مقدور از این عملِ خیرخواهانه حمایت نماید.
ایران عزیز، همچنان که در پی سالها تلاش در جایگاه یک قدرت نظامی ظاهر شده، انشاءالله و بهفضل الهی با ترسیم خطوط هویت ایرانی اسلامی و رسوخ هرچه بیشتر آن در اذهان و نفوس جوانان این کشور به دست مربیان و معلمین و با اولویتدادن به مصرف کالاهای تولید داخل که نتیجه تلاش کارگران زحمتکش ایرانی است، مسیر عبور بهسوی قلّههای پیشرفت و تعالی را خواهد پیمود و این، البته با دعای خیر و وِساطت سرورمان(عج) هرچه سریعتر و بهتر صورت خواهد پذیرفت بِاِذنالله تعالی.
والسّلام علیکم ورحمةالله وبرکاته.
سیدمجتبی حسینی خامنهای/ ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
بسمالله الرّحمن الرّحیم
دو روزِ یازدهم و دوازدهم اردیبهشت، روزهایی است که در آن، از مقام کارگر و منزلت معلم تقدیر بهعمل میآید. فارغ از تجلیل زبانی و نمادین که بهنوبه خود کار بجا و صحیحی است، پیشرفت هر کشوری رَهینِ دو بال علم و عمل است.
معلم در اولین مرحله تحقق از این مقصود، نقشآفرینی میکند. مسئولیت خطیر آموزشِ دانش، افزایش مهارت و بخش مهمی از رشد بینش و قالبریزی هویت نسل آینده برعهده اوست. دانشآموزان و دانشجویان و طلّابی که در کنار هر معلمی رشد میکنند، در آینده نهچندان دور، مهارتهای آموخته و دانشهای یادگرفته خود را بهکار بسته و اِیبسا در خُلقوخو و رفتار و گفتار خود در انواع عرصهها از محفل گرم خانواده تا محیط کار و کوچه و خیابان چون آینهای، نمایشدهنده رفتارها و گفتارهای معلمین خود خواهند بود.
از سوی دیگر، عرصه کار، صحنه وسیعی است بهوسعت کشور که از داخل خانهها، ادارات و واحدهای کسب و کار و مساجد گرفته تا مزارع و کارگاهها و کارخانهها و معادن و انواع زیادی از مشاغل خدماتی کشیده میشود. هرچقدر این پهنه وسیع از دو عنصر سختکوشی و تعهّد که از ارکانِ هر توفیق بزرگی بهشمار میروند، بیشتر بهرهمند باشد، پیشرفتگی کشور، بیشتر و بهتر تضمین میگردد.
میدانیم یک کارگر در پرتو تعهّد و حُسنِ عمل، گاه آنچنان جایگاهی مییابد که شایسته است، همچون دست پُرمهر معلم و مربّی، بر دست توانا و هنرمند او هم بوسه تشکر و امتنان زده شود. این البته امری است که از دامان اولین مربیان هر کسی یعنی پدر و مادر او و پس از آن، از درک محضر معلّم قابل تأمین است.
اینک که جمهوری اسلامی ایران بعد از بیش از چهلو هفت سال مجاهدت، با تکیه به فضل الهی در نبرد نظامی با دشمنانِ پیشرفت و تعالی خود، بخشی از توانمندی چشمگیر خود را به جهانیان ثابت کرده است، در مرحله جهاد اقتصادی و فرهنگی نیز باید آنان را ناامید کرده و شکست دهد.
معلمان مؤثرترین حلقه در نبرد فرهنگی و کارگران از مؤثرترین عناصر در نبرد اقتصادی خواهند بود؛ بهطوریکه میتوان ادعا کرد که این دو، بهمنزله ستون فقرات عرصه فرهنگ و اقتصاد هستند؛ از اینرو لازم است به اهمیت جایگاه خاص خود و فراتر از یک شغل ـ که در قبال فعالیت در آن، دستمزدی دریافت میشود ـ بهخوبی واقف باشند.
همچنانکه باید بهموازات این امر، توجه داشت که تجلیلهای زبانیِ سالیانه یا هر چند وقت یکبار، گرچه بهجا و مناسب است؛ ولی قدردانی از تلاشهای این دو قشر، باید عمیقتر و عملیتر از این حد باشد. بنده تصور میکنم، همانطور که ملت عزیز ایران با حضور در میادین و خیابانها، از نیروهای نظامی کشور خود حمایتی درخور بهعمل میآورند، شایسته است در یاریکردن معلمان و کارگران هم، پشتیبانی قویای از خود نشان دهند.
از جمله باید تعامل خانوادههای دانشآموزان و دانشجویان در اداره مدارس و دانشگاهها، بیشتر از پیش فراهم شود و همچنین باید با اولویتدادن به مصرف کالاهای ساخت داخل کشور، از کارگرانِ مولّد پشتیبانی نموده و بهخصوص صاحبان کسب و کارهای آسیبدیده تا حدّ ممکن از تعدیل نیرو و جُداسازی نیروی کار خود، چه در واحدهای تولیدی و چه واحدهای خدماتی اجتناب نمایند و بلکه هر کارگری را بهمنزله ثروت آن واحد تولیدی و خدماتی، منظور دارند؛ البته دولت محترم هم در حدّ مقدور از این عملِ خیرخواهانه حمایت نماید.
ایران عزیز، همچنان که در پی سالها تلاش در جایگاه یک قدرت نظامی ظاهر شده، انشاءالله و بهفضل الهی با ترسیم خطوط هویت ایرانی اسلامی و رسوخ هرچه بیشتر آن در اذهان و نفوس جوانان این کشور به دست مربیان و معلمین و با اولویتدادن به مصرف کالاهای تولید داخل که نتیجه تلاش کارگران زحمتکش ایرانی است، مسیر عبور بهسوی قلّههای پیشرفت و تعالی را خواهد پیمود و این، البته با دعای خیر و وِساطت سرورمان(عج) هرچه سریعتر و بهتر صورت خواهد پذیرفت بِاِذنالله تعالی.
والسّلام علیکم ورحمةالله وبرکاته.
سیدمجتبی حسینی خامنهای/ ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵