چند «اگرِ» خوب!
استاد جواد محدثی
در دنیای اگرها و مگرها به این چند اگر توجه کنیم:
- اگر آینده فرزندانمان را گره خورده با تربیت امروز میبینیم، برای تربیتشان وقت بگذاریم.
- اگر به نوآمدگان، روش درست زیستن را نیاموزیم، در آینده دچار حسرت و ندامت خواهیم شد.
- اگر میخواهیم نسل امروز از چنگ عشقهای مجازی و خیابانی و سطحی نجات یابند، محبّت اهلبیت(ع) را در دلهایشان نهادینه کنیم.
- اگر آتشسوزیهای بزرگ، گاهی نتیجه جرقّههای کوچک است، لغزشها و انحرافهای کم و کوچک را دست کم نگیریم و بیخیال نباشیم، تا در شعلههای فساد نسوزیم.
- اگر از بیماریهای صعبالعلاج و درمانناپذیر جسمی وحشت داریم، کمی هم از آلودگیهای اخلاقی و ابتلا به گناه، نگران باشیم که آثار آن بر چهره روح، باقی میماند.
- اگر محیط سالم و یا ناسالم، در سلامت و بیماری نقش دارد، برای خود و بستگان و فرزندانمان، محیطی امن، سالم، بیآلایش و دور از مفاسد فراهم آوریم.
- اگر افراد جذب محبتهای دروغین میشوند و دل میسپارند، از ابراز محبت به خودیها دریغ نورزیم و فرزندانمان را از عاطفه، سیراب کنیم تا تشنه محبت غیرخودیها نشوند و بهجای آب، در پی سراب نروند.
- اگر ورزش و تربیت بدنی، اندام ما را متناسب و خوش منظر میکند، به اخلاق و معنویت هم بهعنوان ورزش روحی و تربیت جان، توجه داشته باشیم تا به زیبایی روح برسیم.
- اگر فرزند خوب، یک یادگار نفیس و قیمتی است، بکوشیم که چنین میراث ارزشمندی را از خود به یادگار بگذاریم.
- اگر حرکات و سکنات و نگاه و سخن و رفتار معلم و مربی و والدین، در شخصیّت شاگردان و فرزندان مؤثر است، مدیریت رفتاری خود را از یاد نبریم و ندانسته، بدآموز نشویم.
- اگر چنین نیست که هرچه کهنه و قدیمی باشد بیارزش است، پس ارزشهای کهن و سنتهای دیرین را پاس بداریم.
- اگر فرزندانمان پاره تنِ ما هستند، بکوشیم که وصله ناجور بر اندام زندگی ما نباشند.
- اگر آینده فرزندانمان را گره خورده با تربیت امروز میبینیم، برای تربیتشان وقت بگذاریم.
- اگر به نوآمدگان، روش درست زیستن را نیاموزیم، در آینده دچار حسرت و ندامت خواهیم شد.
- اگر میخواهیم نسل امروز از چنگ عشقهای مجازی و خیابانی و سطحی نجات یابند، محبّت اهلبیت(ع) را در دلهایشان نهادینه کنیم.
- اگر آتشسوزیهای بزرگ، گاهی نتیجه جرقّههای کوچک است، لغزشها و انحرافهای کم و کوچک را دست کم نگیریم و بیخیال نباشیم، تا در شعلههای فساد نسوزیم.
- اگر از بیماریهای صعبالعلاج و درمانناپذیر جسمی وحشت داریم، کمی هم از آلودگیهای اخلاقی و ابتلا به گناه، نگران باشیم که آثار آن بر چهره روح، باقی میماند.
- اگر محیط سالم و یا ناسالم، در سلامت و بیماری نقش دارد، برای خود و بستگان و فرزندانمان، محیطی امن، سالم، بیآلایش و دور از مفاسد فراهم آوریم.
- اگر افراد جذب محبتهای دروغین میشوند و دل میسپارند، از ابراز محبت به خودیها دریغ نورزیم و فرزندانمان را از عاطفه، سیراب کنیم تا تشنه محبت غیرخودیها نشوند و بهجای آب، در پی سراب نروند.
- اگر ورزش و تربیت بدنی، اندام ما را متناسب و خوش منظر میکند، به اخلاق و معنویت هم بهعنوان ورزش روحی و تربیت جان، توجه داشته باشیم تا به زیبایی روح برسیم.
- اگر فرزند خوب، یک یادگار نفیس و قیمتی است، بکوشیم که چنین میراث ارزشمندی را از خود به یادگار بگذاریم.
- اگر حرکات و سکنات و نگاه و سخن و رفتار معلم و مربی و والدین، در شخصیّت شاگردان و فرزندان مؤثر است، مدیریت رفتاری خود را از یاد نبریم و ندانسته، بدآموز نشویم.
- اگر چنین نیست که هرچه کهنه و قدیمی باشد بیارزش است، پس ارزشهای کهن و سنتهای دیرین را پاس بداریم.
- اگر فرزندانمان پاره تنِ ما هستند، بکوشیم که وصله ناجور بر اندام زندگی ما نباشند.