آیتالله مروی در واکنش به گستاخی ترامپ علیه رهبر معظم انقلاب
عقلای آمریکا به او بفهمانند ایران ونزوئلا نیست
آیتالله جواد مروی، در پایان درس خارج فقه ضمن بیان نکاتی در توجه به معنویت در ماه شعبان، اسائه ادب مردک روانپریش (ترامپ) به مقام معظم رهبری را محکوم کرد.
به گزارش خبرگزاری حوزه، آیتالله شیخ جواد مروی، دبیر دوم شورایعالی حوزههای علمیه، یکم بهمن در پایان درس خارج فقه خود، ضمن بیان نکاتی در توجه به معنویت در این ماه شعبان، اسائه ادب مردک روانپریش (ترامپ) به مقام معظم رهبری را محکوم کرد.
مشروح اظهارات و مواضع دبیر دوم شورایعالی حوزههای علمیه را در ادامه میخوانید:
دو مطلب داریم یکی اینکه امروز اول ماه شعبان است. همان مطالبی که در ماه رجب بهنحوی اشاره شد، اینجا هم بهصورت مختصر به آن توجه داشته باشیم؛ دوستان همان نکتهای که همیشه بر آن اصرار داشتم.
در کلمات جمعی از بزرگان هم میبینیم، حضرت امام قدسالله روحهالزکیه که مجسمه قدس و معنویت و عرفان و تقواست، میبینید مرتب به این نکته اشاره میکنند که رفقا، غرقشدن در این اصطلاحات، گاهی انسان را از معنویات باز میدارد. فکر میکنیم، نحسن صنعاً و کار خوبی داریم انجام میدهیم؛ ولی آنچنان غرق در اصطلاحات میشویم که خودمان را فراموش میکنیم.
ببینید بنده که این حرفها را نمیزنم، این عبارتهای حضرت امام(قد) هست که بعداً خودشان در مباحث اخلاقیشان نگارش کردهاند: آن علوم و معارفی که در انسان بهجای فروتنی و خاکساری، سرکشی و تدلل ایجاد کند، چهار تا اصطلاح یاد گرفتیم، فکر میکنیم دیگر که هستیم و دیگران باید با ما چطور برخورد کنند. حالا امام میفرماید: آن علوم و معارفی که بهجای فروتنی، در انسان سرکشی ایجاد کند، پسمانده ابلیس است؛ حواسمان جمع باشد که این اصطلاحات اگر این نتیجه را حاصل کند، از تمام علوم پستتر است. اگر بهجای خودسازی، این اصطلاحات و انقلت و قلتها و فهمیدنها، ما را به اینجا برساند ما یک حساب ویژه داریم، دیگران در مقابل ما باید چکار کنند؟! ما دیگر به چه مقامی رسیدهایم؟! علوم دیگر توقع نیست که انسان را الهی و از قیود نفسانیه یکسره بیرون کند. صاحبان آن علوم نیز چنین دعوایی ندارند؛ آنکه پزشکی میخواند، آنکه حقوق میخواند، آنکه مهندسی میخواند، آنکه ژنتیک میخواند، آنها ادعایشان این نیست که این علوم ما را به خدا نزدیک و از قیود نفسانی رها میکند؛ همچنین ادعایی ندارند؛ ولی ما در این فضاهای حوزه ادعایمان این است که این علوم یکطور دیگر با ما رفتار میکند، نفس ما یک شکل دیگر میشود. بعد ببینیم در همین اصطلاحات غرقیم و ماندهایم. از نظر معنوی بلکه پسرفت داشتهایم؛ امام میگویند: لااقل این عجبِ موجب هلاکت، در آنها پیدا نشده است؛ پس وای به حال تو ای بیچاره گرفتار مُشتی مفاهیم و سرگرم پارهای از اصطلاحات که عمر عزیز خود را در فرورفتن به چاه طبیعت گذراندی و از حق، بهواسطه علوم حقّه دور شدی.
درد این است که انسان ظاهرش معارف میخواند؛ ولی در باطن از معارف بُعد پیدا میکند. حالا عبارتها زیاد است. من این مطلب را میخواهم عرض کنم: رفقا ماه رجب، ماه شعبان اینها ممکن است، از ما دستگیری کنند؛ لذا اگر میخواهیم این اصطلاحات ما را غرق نکند، بهتعبیر حضرت امام، این اصطلاحات ما را بیچاره نکند، رفقا ببینید هرچه اصطلاحات را بیشتر بفهمیم، نیاز داریم بیشتر روی نفسمان کار کنیم؛ لذا ماه رجب که گذشت و دیگر تمام شد؛ ولی ماه شعبان [است]؛ ببینید صوم در شعبان، اقبال سیدبن طاووس را نگاه کنید، ببینید روزه هر روز ماه شعبان چقدر ارزش دارد؛ توجه به مناجاتها و دعاها، مناجات شعبانیه.
اگر روحانیت تأثیر نفس داشته، بهخاطر معنویتش است؛ هرچه دور بشویم از معنویت، تأثیر نفس هم نخواهیم داشت.
در کتاب الحج بعضی سفرنامهها را بهعلت اینکه در موضوعشناسی بعضی امکنه حج مؤثر بود، کار میکردیم. من مراجعه میکردم در کتابخانه مرحوم آیتالله نجفی، به یک سفرنامه خطی دست پیدا کردم به شماره 9008 که از ظاهرش، خیلی قلم قشنگی هم دارد، معلوم میشود نویسنده یکی از شاهزادگان قاجار بوده؛ سال 1317 قمری مکه میرود، بیتالمقدس میرود و عراق میرود. بعد از قرائن معلوم میشود، قبل ماه رمضان بوده. وقتی که نجف رفته و سحرهای حرم حضرت امیر(ع) را توضیح میدهد، عبارتش این است: مختصر که در روی زمین در هیچ معبد و مسجدی و هیچ مشهد مقدس و مرکز مبارکی همچو مقام همایونی دیده نخواهد شد. هنگام سحر در حرم مبارک چه هنگامهای بر پا بود؛ در هر گوشهای که نگاه میکردی، بزرگان علما و زهاد و عباد مثل جناب شیخ محمدطاها نجف، جناب ملاحسین نوری، فاضل شربیانی و امثال ایشان، یکی در سجود و دیگری در قنوت، برخی در ذکر مناجات، بعضی در زیارت و طلب حاجات؛ ولی با چه خضوع و خشوع و ابتهال و انکسار که از گوشه و کنار، صداها به ناله و ضجه در شمار و بالجمله کیمیایی است عجب بندگی پیر مغان.
ببینید آن نفوس، تأثیر هم داشته است. دیگر ماه شعبان است. رفقا، اول برای خودم میگویم. ببینیم چهکار میکنیم. بازهم همین اصطلاحات است؟ خیلی کار کنیم، یک مطالعهای بکنیم، همین است یا نه؟
مطلب دوم: دوباره این مردک روانپریشِ مجنونِ آمریکایی، یک توهینی به مقام معظم رهبری داشته است. نمیخواهم تحلیل کنم چرا، فقط میخواهم یک نکته را عرض کنم.
این پیر فرتوت که به خیلی چیزها حسادتش میشود، طبیعی است اینجا باید ناله بزند. ببینید این آدمی که وقتی به آن پیرزن جایزه نوبل را دادند که آن هم خودش حساب دارد، اینها جایزه را به هر کسی نمیدهند. وقتی به آن پیرزن ونزوئلایی جایزه نوبل را دادند، خوابش نمیبرد. تا الآن داد و فریاد که حق من بوده چرا به من ندادند؟ او را هم وادار کردند و آمد جایزه را هم به این داد؛ ولو خود جایزهدهندگان میگفتند که این جایزه قائم به شخص است و نمیتوانی به کس دیگر بدهی؛ ولی دید نمیشود دیگر؛ با اینکه جایزه را هم به او داد، دوباره این روانپریش دیدید چهکار میکرد. میخواهم عرض کنم: میفهمند جایگاه مقام معظم رهبری امروز در دنیا چه جایگاهی است. این روشن است و همیشه گفتهام؛ نه اهل غلو هستم نه آنچه عقیده ندارم به زبان نمیآورم. شما ببینید امروز در دنیا اختصاص به ایران و کشورهای اسلامی ندارد. در دنیا این فرزند فاطمه زهرا(س) را ببینید در چه جایگاهی قرار گرفته است؛ همه مبارزین دنیا، همه منصفین دنیا؛ بلکه دشمنانش معترف هستند به اینکه امروز سنگر مبارزه در دنیا در مقابل همه قدرتهای ظالم، دست این فرزند زهرا(س) است. همه اذعان دارند به قوت مدیریت ایشان؛ به آن شخصیت سیاسی شهیر جهان عرب گفتند: ایران با همه این مشکلات، چرا اینجوری است؟ چرا اینجوری ایستاده در مقابل دنیا و ما کشورهای عربی اینجور بیچارهایم؟ یک جمله گفت: علتش این است که ایران ولایت فقیه دارد و ما ولایت سفیه داریم. حرف قشنگی است. گفت: ما در کشورهای عربی ولایت سفیه داریم؛ این سُفها هستند که بر ما حکومت میکنند؛ ولی در ایران ولایت فقیه هست؛ این مصداق ولایت فقیه است.
روشن است این جنایتکار حسادتش را هم ببرد و داد و فریاد هم بکند. ما نمیهراسیم. حالا او که روانپریش است و چیزی برای او نیست. واقعاً روانپریش است. این آدم، مشخص هست و میبینید به هرکسی میپرد. چطور میپرد و چه میگوید؟ او که روانپریش است؛ ولی بهاعتقاد من در آمریکا عقلایی هستند که متوجهش کنند که حواست باشد، ایران نه ونزوئلا است و نه جایگاه رهبر ایران طوری است که تو بتوانی کاری کنی و نمیتوانی هیچ کاری بکنی و به او بفهمانند که اسائه ادب اینجا، وضع دیگری در دنیا ایجاد میکند.
علیایّحال طبیعی است که این مطلب این مرد روانپریش محکوم است و هیچ کاری هم نمیتواند انجام بدهد. انشاءالله امیدواریم با قدرت و قوت در تحت عنایت آقا و مولایمان حضرت حجت(عچ) این انقلاب بزرگ اسلامی به اهداف خودش برسد.
مشروح اظهارات و مواضع دبیر دوم شورایعالی حوزههای علمیه را در ادامه میخوانید:
دو مطلب داریم یکی اینکه امروز اول ماه شعبان است. همان مطالبی که در ماه رجب بهنحوی اشاره شد، اینجا هم بهصورت مختصر به آن توجه داشته باشیم؛ دوستان همان نکتهای که همیشه بر آن اصرار داشتم.
در کلمات جمعی از بزرگان هم میبینیم، حضرت امام قدسالله روحهالزکیه که مجسمه قدس و معنویت و عرفان و تقواست، میبینید مرتب به این نکته اشاره میکنند که رفقا، غرقشدن در این اصطلاحات، گاهی انسان را از معنویات باز میدارد. فکر میکنیم، نحسن صنعاً و کار خوبی داریم انجام میدهیم؛ ولی آنچنان غرق در اصطلاحات میشویم که خودمان را فراموش میکنیم.
ببینید بنده که این حرفها را نمیزنم، این عبارتهای حضرت امام(قد) هست که بعداً خودشان در مباحث اخلاقیشان نگارش کردهاند: آن علوم و معارفی که در انسان بهجای فروتنی و خاکساری، سرکشی و تدلل ایجاد کند، چهار تا اصطلاح یاد گرفتیم، فکر میکنیم دیگر که هستیم و دیگران باید با ما چطور برخورد کنند. حالا امام میفرماید: آن علوم و معارفی که بهجای فروتنی، در انسان سرکشی ایجاد کند، پسمانده ابلیس است؛ حواسمان جمع باشد که این اصطلاحات اگر این نتیجه را حاصل کند، از تمام علوم پستتر است. اگر بهجای خودسازی، این اصطلاحات و انقلت و قلتها و فهمیدنها، ما را به اینجا برساند ما یک حساب ویژه داریم، دیگران در مقابل ما باید چکار کنند؟! ما دیگر به چه مقامی رسیدهایم؟! علوم دیگر توقع نیست که انسان را الهی و از قیود نفسانیه یکسره بیرون کند. صاحبان آن علوم نیز چنین دعوایی ندارند؛ آنکه پزشکی میخواند، آنکه حقوق میخواند، آنکه مهندسی میخواند، آنکه ژنتیک میخواند، آنها ادعایشان این نیست که این علوم ما را به خدا نزدیک و از قیود نفسانی رها میکند؛ همچنین ادعایی ندارند؛ ولی ما در این فضاهای حوزه ادعایمان این است که این علوم یکطور دیگر با ما رفتار میکند، نفس ما یک شکل دیگر میشود. بعد ببینیم در همین اصطلاحات غرقیم و ماندهایم. از نظر معنوی بلکه پسرفت داشتهایم؛ امام میگویند: لااقل این عجبِ موجب هلاکت، در آنها پیدا نشده است؛ پس وای به حال تو ای بیچاره گرفتار مُشتی مفاهیم و سرگرم پارهای از اصطلاحات که عمر عزیز خود را در فرورفتن به چاه طبیعت گذراندی و از حق، بهواسطه علوم حقّه دور شدی.
درد این است که انسان ظاهرش معارف میخواند؛ ولی در باطن از معارف بُعد پیدا میکند. حالا عبارتها زیاد است. من این مطلب را میخواهم عرض کنم: رفقا ماه رجب، ماه شعبان اینها ممکن است، از ما دستگیری کنند؛ لذا اگر میخواهیم این اصطلاحات ما را غرق نکند، بهتعبیر حضرت امام، این اصطلاحات ما را بیچاره نکند، رفقا ببینید هرچه اصطلاحات را بیشتر بفهمیم، نیاز داریم بیشتر روی نفسمان کار کنیم؛ لذا ماه رجب که گذشت و دیگر تمام شد؛ ولی ماه شعبان [است]؛ ببینید صوم در شعبان، اقبال سیدبن طاووس را نگاه کنید، ببینید روزه هر روز ماه شعبان چقدر ارزش دارد؛ توجه به مناجاتها و دعاها، مناجات شعبانیه.
اگر روحانیت تأثیر نفس داشته، بهخاطر معنویتش است؛ هرچه دور بشویم از معنویت، تأثیر نفس هم نخواهیم داشت.
در کتاب الحج بعضی سفرنامهها را بهعلت اینکه در موضوعشناسی بعضی امکنه حج مؤثر بود، کار میکردیم. من مراجعه میکردم در کتابخانه مرحوم آیتالله نجفی، به یک سفرنامه خطی دست پیدا کردم به شماره 9008 که از ظاهرش، خیلی قلم قشنگی هم دارد، معلوم میشود نویسنده یکی از شاهزادگان قاجار بوده؛ سال 1317 قمری مکه میرود، بیتالمقدس میرود و عراق میرود. بعد از قرائن معلوم میشود، قبل ماه رمضان بوده. وقتی که نجف رفته و سحرهای حرم حضرت امیر(ع) را توضیح میدهد، عبارتش این است: مختصر که در روی زمین در هیچ معبد و مسجدی و هیچ مشهد مقدس و مرکز مبارکی همچو مقام همایونی دیده نخواهد شد. هنگام سحر در حرم مبارک چه هنگامهای بر پا بود؛ در هر گوشهای که نگاه میکردی، بزرگان علما و زهاد و عباد مثل جناب شیخ محمدطاها نجف، جناب ملاحسین نوری، فاضل شربیانی و امثال ایشان، یکی در سجود و دیگری در قنوت، برخی در ذکر مناجات، بعضی در زیارت و طلب حاجات؛ ولی با چه خضوع و خشوع و ابتهال و انکسار که از گوشه و کنار، صداها به ناله و ضجه در شمار و بالجمله کیمیایی است عجب بندگی پیر مغان.
ببینید آن نفوس، تأثیر هم داشته است. دیگر ماه شعبان است. رفقا، اول برای خودم میگویم. ببینیم چهکار میکنیم. بازهم همین اصطلاحات است؟ خیلی کار کنیم، یک مطالعهای بکنیم، همین است یا نه؟
مطلب دوم: دوباره این مردک روانپریشِ مجنونِ آمریکایی، یک توهینی به مقام معظم رهبری داشته است. نمیخواهم تحلیل کنم چرا، فقط میخواهم یک نکته را عرض کنم.
این پیر فرتوت که به خیلی چیزها حسادتش میشود، طبیعی است اینجا باید ناله بزند. ببینید این آدمی که وقتی به آن پیرزن جایزه نوبل را دادند که آن هم خودش حساب دارد، اینها جایزه را به هر کسی نمیدهند. وقتی به آن پیرزن ونزوئلایی جایزه نوبل را دادند، خوابش نمیبرد. تا الآن داد و فریاد که حق من بوده چرا به من ندادند؟ او را هم وادار کردند و آمد جایزه را هم به این داد؛ ولو خود جایزهدهندگان میگفتند که این جایزه قائم به شخص است و نمیتوانی به کس دیگر بدهی؛ ولی دید نمیشود دیگر؛ با اینکه جایزه را هم به او داد، دوباره این روانپریش دیدید چهکار میکرد. میخواهم عرض کنم: میفهمند جایگاه مقام معظم رهبری امروز در دنیا چه جایگاهی است. این روشن است و همیشه گفتهام؛ نه اهل غلو هستم نه آنچه عقیده ندارم به زبان نمیآورم. شما ببینید امروز در دنیا اختصاص به ایران و کشورهای اسلامی ندارد. در دنیا این فرزند فاطمه زهرا(س) را ببینید در چه جایگاهی قرار گرفته است؛ همه مبارزین دنیا، همه منصفین دنیا؛ بلکه دشمنانش معترف هستند به اینکه امروز سنگر مبارزه در دنیا در مقابل همه قدرتهای ظالم، دست این فرزند زهرا(س) است. همه اذعان دارند به قوت مدیریت ایشان؛ به آن شخصیت سیاسی شهیر جهان عرب گفتند: ایران با همه این مشکلات، چرا اینجوری است؟ چرا اینجوری ایستاده در مقابل دنیا و ما کشورهای عربی اینجور بیچارهایم؟ یک جمله گفت: علتش این است که ایران ولایت فقیه دارد و ما ولایت سفیه داریم. حرف قشنگی است. گفت: ما در کشورهای عربی ولایت سفیه داریم؛ این سُفها هستند که بر ما حکومت میکنند؛ ولی در ایران ولایت فقیه هست؛ این مصداق ولایت فقیه است.
روشن است این جنایتکار حسادتش را هم ببرد و داد و فریاد هم بکند. ما نمیهراسیم. حالا او که روانپریش است و چیزی برای او نیست. واقعاً روانپریش است. این آدم، مشخص هست و میبینید به هرکسی میپرد. چطور میپرد و چه میگوید؟ او که روانپریش است؛ ولی بهاعتقاد من در آمریکا عقلایی هستند که متوجهش کنند که حواست باشد، ایران نه ونزوئلا است و نه جایگاه رهبر ایران طوری است که تو بتوانی کاری کنی و نمیتوانی هیچ کاری بکنی و به او بفهمانند که اسائه ادب اینجا، وضع دیگری در دنیا ایجاد میکند.
علیایّحال طبیعی است که این مطلب این مرد روانپریش محکوم است و هیچ کاری هم نمیتواند انجام بدهد. انشاءالله امیدواریم با قدرت و قوت در تحت عنایت آقا و مولایمان حضرت حجت(عچ) این انقلاب بزرگ اسلامی به اهداف خودش برسد.