رواق شهیدان - شماره 817
حجتالاسلام والمسلمین محمدحسن شریف قنوتی
شهید حجتالاسلام والمسلمین محمدحسن شریف قنوتی در سوم تیر ۱۳۱۳ در شهر اروند کنار استان خوزستان به دنیا آمد.
تحصیلاتدر دوران کودکی به کسب علوم و معارف دینی روی آورد و مقدمات اسلام را نزد عمویش، عبدالستار اسلامی، سپس عبدالرسول قائمی در آبادان فرا گرفت. در سال ۱۳۳۷ در حوزه علمیه بروجرد دوره سطح و بخشی از خارج را به پایان رساند. سپس برای تکمیل تحصیلات حوزوی وارد حوزه علمیه قم شد و محضر درس آیات عظام سید محمدرضا گلپایگانی(قد) و سیدروحالله خمینی(قد) را درک کرد
فعالیتهای سیاسی و اجتماعی وی مبارزات سیاسی خود را از زمان فعالیت فدائیان اسلام آغاز نمود و همکاریهای اندکی با آن گروه، بهویژه سیدمجتبی نواب صفوی(ره) داشت. او در کنار مبارزات سیاسی فعالیتهای اجتماعی را نیز ادامه داد و در سال ۱۳۳۷ پس از اتمام درس خارج در از سوی آیتالله سید محمدرضا گلپایگانی(قد) برای امور تبلیغ به سرنجلک و سپس اردکان فارس اعزام گردید. او چندین سال در روستاها و بخشهای اردکان فارس به تبلیغ و ترویج احکام اسلامی پرداخت و در کنار آن، در روستاها برای مردم مسجد، حمام و دبستان ساخت و در رفع برخی از مشکلات آنان کوشید.
با شروع نهضت اسلامی به رهبری امام خمینی(قد) در سال ۱۳۴۲، فعالیتهای سیاسی شریف قنوتی شدت بیشتری یافت. این امر سبب شد که ساواک فارس توجه ویژهای به او داشته باشد و بارها بازداشت و زندانی گردد. رژیم برای آرام کردن اوضاع، مدت کوتاهی بعد او را از زندان آزاد کرد؛ اما ممنوعالمنبر نمود. در اسناد برجای مانده، از ساواک، شریف قنوتی روحانی افراطی پیرو عقاید و افکار خمینی معرفی شده است. وی پس از مدتی بعنوان نماینده امام خمینی(قد) در اردکان و حومه برگزیده شد. او وجوهات شرعی را از مردم دریافت میکرد و به قم و نجف ارسال مینمود.
ساواک شیراز موضوع را با ساواک اصفهان در میان گذاشت و ساواک اصفهان، شریف قنوتی را با تعدادی اعلامیه دستگیر کرد. وی پس از مدتی آزاد گردید و بلافاصله به اردکان فارس مراجعت کرد. در سال ۱۳۴۹، پس از شهادت آیتالله سید محمدرضا سعیدی، بار دیگر بهدلیل فعالیتهای سیاسیاش دستگیر و مدتی زندانی گردید.
شهیدمحمدحسن شریف قنوتی در سال ۱۳۵۵ خانوادهاش را به بروجرد برد و خود با استفاده از نام مستعار شریف طبع، فعالیتهای سیاسی را ادامه داد. با اوجگیری مبارزات انقلابی، بر وسعت فعالیتهایش افزوده شد و از آنجا که وی در اردکان، شیراز، یاسوج و اصفهان برای عوامل ساواک فرد شناختهشدهای بود، به مسجدسلیمان رفت تا راحتتر به فعالیتهایش ادامه دهد. او برای آنکه بهراحتی به دست عوامل ساواک نیفتد، شبها را بههمراه عدهای از همراهانش در مسجد میماند. پس از مدتی، ساواک مسجدسلیمان از وجود او احساس خطر کرده و برای دستگیری وی اقدام کرد. نیروهای ساواک در آبان ۱۳۵۷ شبانه از پشتبام به مسجد ریخته و پس از دستگیری شهید شریف قنوتی، او را به زندان اهواز انتقال دادند.
حضور در جبهههای حق علیه باطلبا آغاز جنگ برای اولینبار ستاد کمکرسانی به مناطق جنگی جنوب و غرب کشور را در بروجرد به راه انداخت و در ۳ مهر ۱۳۵۹ با کاروانی متشکل از چندین کامیون (به قولی ۲۱ کامیون) آذوقه اهدایی مردم بروجرد به خرمشهر اعزام گردید. پس از بازگشت، در بسیج نیروهای مردمی و اعزام آنان به جبهههای نبرد فعال شد. در اواسط مهر بههمراه تشکلی از جوانان بروجرد به خرمشهر رفت و خود لباس رزم پوشید و با تشکیل گروههای چریکی اللهاکبر و گروهانهای مقاومت، به دفاع از آن پرداختند. وی علاوه بر فرماندهی برخی از محورها در خرمشهر و هدایت نیروها، مسئولیت تأمین مهمات نیروها را هم عهدهدار بود.
لبیک به ندای ارجعی الی ربکسرانجام شهید قنوتی در 24 مهرماه سال ۱۳۵9 در خرمشهر درحالیکه نیروهای عراقی ماشین حامل وی را مورد هدف قرار دادند، پس از برخورد هفت ـ هشت گلوله به بدن وی، ماشین با آرپیجی هدف قرار گرفت و واژگون شد.
شهید محمدحسن قنوتی نخستین روحانی شهید شده در جنگ ایران و عراق است. وی در حالی در خرمشهر به شهادت رسید که لباس روحانیت بر تن داشت. دشمن بعثی پس از به شهادت رساندن این شهید، عمامه او را بر سرنیزه تفنگهای خود زد و و اعلام کردند: «یک خمینی کشتیم».
فعالیتهای سیاسی و اجتماعی وی مبارزات سیاسی خود را از زمان فعالیت فدائیان اسلام آغاز نمود و همکاریهای اندکی با آن گروه، بهویژه سیدمجتبی نواب صفوی(ره) داشت. او در کنار مبارزات سیاسی فعالیتهای اجتماعی را نیز ادامه داد و در سال ۱۳۳۷ پس از اتمام درس خارج در از سوی آیتالله سید محمدرضا گلپایگانی(قد) برای امور تبلیغ به سرنجلک و سپس اردکان فارس اعزام گردید. او چندین سال در روستاها و بخشهای اردکان فارس به تبلیغ و ترویج احکام اسلامی پرداخت و در کنار آن، در روستاها برای مردم مسجد، حمام و دبستان ساخت و در رفع برخی از مشکلات آنان کوشید. با شروع نهضت اسلامی به رهبری امام خمینی(قد) در سال ۱۳۴۲، فعالیتهای سیاسی شریف قنوتی شدت بیشتری یافت. این امر سبب شد که ساواک فارس توجه ویژهای به او داشته باشد و بارها بازداشت و زندانی گردد. رژیم برای آرام کردن اوضاع، مدت کوتاهی بعد او را از زندان آزاد کرد؛ اما ممنوعالمنبر نمود. در اسناد برجای مانده، از ساواک، شریف قنوتی روحانی افراطی پیرو عقاید و افکار خمینی معرفی شده است. وی پس از مدتی بعنوان نماینده امام خمینی(قد) در اردکان و حومه برگزیده شد. او وجوهات شرعی را از مردم دریافت میکرد و به قم و نجف ارسال مینمود.
ساواک شیراز موضوع را با ساواک اصفهان در میان گذاشت و ساواک اصفهان، شریف قنوتی را با تعدادی اعلامیه دستگیر کرد. وی پس از مدتی آزاد گردید و بلافاصله به اردکان فارس مراجعت کرد. در سال ۱۳۴۹، پس از شهادت آیتالله سید محمدرضا سعیدی، بار دیگر بهدلیل فعالیتهای سیاسیاش دستگیر و مدتی زندانی گردید.
شهیدمحمدحسن شریف قنوتی در سال ۱۳۵۵ خانوادهاش را به بروجرد برد و خود با استفاده از نام مستعار شریف طبع، فعالیتهای سیاسی را ادامه داد. با اوجگیری مبارزات انقلابی، بر وسعت فعالیتهایش افزوده شد و از آنجا که وی در اردکان، شیراز، یاسوج و اصفهان برای عوامل ساواک فرد شناختهشدهای بود، به مسجدسلیمان رفت تا راحتتر به فعالیتهایش ادامه دهد. او برای آنکه بهراحتی به دست عوامل ساواک نیفتد، شبها را بههمراه عدهای از همراهانش در مسجد میماند. پس از مدتی، ساواک مسجدسلیمان از وجود او احساس خطر کرده و برای دستگیری وی اقدام کرد. نیروهای ساواک در آبان ۱۳۵۷ شبانه از پشتبام به مسجد ریخته و پس از دستگیری شهید شریف قنوتی، او را به زندان اهواز انتقال دادند.
حضور در جبهههای حق علیه باطلبا آغاز جنگ برای اولینبار ستاد کمکرسانی به مناطق جنگی جنوب و غرب کشور را در بروجرد به راه انداخت و در ۳ مهر ۱۳۵۹ با کاروانی متشکل از چندین کامیون (به قولی ۲۱ کامیون) آذوقه اهدایی مردم بروجرد به خرمشهر اعزام گردید. پس از بازگشت، در بسیج نیروهای مردمی و اعزام آنان به جبهههای نبرد فعال شد. در اواسط مهر بههمراه تشکلی از جوانان بروجرد به خرمشهر رفت و خود لباس رزم پوشید و با تشکیل گروههای چریکی اللهاکبر و گروهانهای مقاومت، به دفاع از آن پرداختند. وی علاوه بر فرماندهی برخی از محورها در خرمشهر و هدایت نیروها، مسئولیت تأمین مهمات نیروها را هم عهدهدار بود. لبیک به ندای ارجعی الی ربکسرانجام شهید قنوتی در 24 مهرماه سال ۱۳۵9 در خرمشهر درحالیکه نیروهای عراقی ماشین حامل وی را مورد هدف قرار دادند، پس از برخورد هفت ـ هشت گلوله به بدن وی، ماشین با آرپیجی هدف قرار گرفت و واژگون شد. شهید محمدحسن قنوتی نخستین روحانی شهید شده در جنگ ایران و عراق است. وی در حالی در خرمشهر به شهادت رسید که لباس روحانیت بر تن داشت. دشمن بعثی پس از به شهادت رساندن این شهید، عمامه او را بر سرنیزه تفنگهای خود زد و و اعلام کردند: «یک خمینی کشتیم».