گروه خبری: افق پارسایی6  | تاریخ:1393/07/14 | ساعت:١٣:٤٠ | شماره خبر:٣٥١٦٩٨ |  


    

رهنمودهای اخلاقی فقیه وارسته آقامیرحسین قزوینی

 جناب اقدس الهی، تعالی شأنه، را در هر حال حاضر و بر خود ناظر دانسته، در مقام خوف و خشیت به اوامر، مؤتمر و از نواهی منتهی بوده و در آشکار و نهان، فضیلت تقوا را شعار خود ساخته، پا از اندازه شریعت غرا بیرون نگذارد و ... 

  


1. جناب اقدس الهی، تعالی شأنه، را در هر حال حاضر و بر خود ناظر دانسته، در مقام خوف و خشیت به اوامر، مؤتمر و از نواهی منتهی بوده و در آشکار و نهان، فضیلت تقوا را شعار خود ساخته، پا از اندازه شریعت غرا بیرون نگذارد و بر تقدیر عروض اثم و گناه با استغفار و توبه و انابه و ندامت، به زودی تدارک مافات نماید.

2. دوام ذکر حق به قلب و لسان که لمحهای به غفلت نگذارند و ساعت را غنیمت شمارد و به غیرفایده، ایام مهلت را از دست ندهد که هر ساعت، گوهر گرانبهایی است که جمیع دنیا و مافی‌ها با آن برابری نمینماید.

3. توکل و واگذاشتن امور به ولی حقیقی و پناه بردن به جناب مقدس اوست، تعالی شانه. که در هیچ حال به رأی و تدبیر خود اعتماد ننموده، اتکال به ذات بیزوال نموده، آنچه منعم حقیقی درباره او تقدیر نماید، راضی بوده، جناب متعال را متهم در قضا نداند و ضیق قلب و سخط اقدار را از صفحه دل بزداید.

4. دوام یاد مرگ و مستعد بودن برای نزول فرض است که مکرر در نصب عین خود دانسته، لمحهای غافل نشود که غفلت، باعث و بال دنیا و آخرت است و تهیه اسباب سفر آخرت از وصیت و آماده کردن کفن و غیر آن از ضروریات را لازم داند که با ترک استعداد هر چند عمر یابد مرگ او فجأة خواهد بود.

5. مداومت بر استغفار و طلب آمرزش است و ساعات روز و شب، خصوصاً در اعصار و اسحار؛ چه در وصیت حضرت لقمان که برای ولد خود فرموده مسطور است: «بسیار بگو: اللهم اغفرلی» پس به تحقیق که برای جناب احدیت، وقتهایی چند میباشد که در آن وقت رد سائلی از درگاه عزت و جلالت نمینماید. پس دائمالاوقات باید در دعا بود، شاید دعا در ساعتی از ساعات به هدف اجابت رسد.

6. سعی نمودن در صله ارحام و احسان به آنهاست که منشأ رفع درجات و برکت مال و طول اعماد و رضای حضرت کردگار است، هر چند سلام دادن بوده باشد. هرگاه غیر از آن ممکن نشود، خصوصاً والدین که حقوق ایشان بیشمار و عقوق، موجب خسران و وبال است خواه در حیات و خواه در ممات.

7. معاشرت با مردم دنیا، بهعنوان مدارا، در خور فهم و تاب عقل ایشان معامله نمودن و اعراض نمودن در معارف از آنچه ایشان منکر میشمارند و به عقل ناقص راست نمیآرند و مزاوله و حسن خلق و کظم غیظ و تواضع و رفع کبر و عجب و خودبینی و خیلاء و نخوت و درخواست اصلاح اعمال خود و ایشان از درگاه احدیت است و سر رشته جمیع امور در اخذ به تقوا و پرهیزکاری و دام مراقبه و نگهبانی، جناب اقدس الهی، تعالی شانه، و توسل به اهلبیت اطهار(ع)، فیاللیل والنهار میباشد.

منبع: مجله حوزه ـ شماره 53

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

لیست اخبار >>