*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


گروه خبری: اخلاق در حوزه  | تاریخ:1396/11/03 | ساعت:١٠:٥٩ | شماره خبر:٣٩٧٢٩٨ |  


    درس اخلاق شماره 541مسیر بندگی /// آیت‌الله شیخ محمدتقی آملی قدس‌سره

مسیر بندگی/// آیت‌الله شیخ محمدتقی آملی قدس‌سره

 ما برای طی کردن مسیر بندگی به دو راه محتاج هستیم؛ اول آن‌که از روی موجودات عالم دریابیم که خداوند هیچ چیز را عبث و بیهوده خلق نکرده است. در قرآن آمده «فاعتبروا یا اولی الابصار»؛ پس ای صاحب‌نظران عبرت گیرید. از آثار و علامات حق، نظر کردن به صورت عالم، به‌صورت پدر و مادر است که دارای ثواب‌های عظیم است. باید بدانیم که تمام موجودات عالم با هم ارتباط دارند و باید در یک یک آن‌ها تفکر و تدبر نمود و شکر هر یک را به جا آورد و اگر چنان‌چه کفران یکی از آن‌ها نمودیم پس کفران جمیع نمودیم... 

  


 


 

ما برای طی کردن مسیر بندگی به دو راه محتاج هستیم؛ اول آنکه از روی موجودات عالم دریابیم که خداوند هیچ چیز را عبث و بیهوده خلق نکرده است. در قرآن آمده «فاعتبروا یا اولی الابصار»؛ پس ای صاحبنظران عبرت گیرید. از آثار و علامات حق، نظر کردن به صورت عالم، بهصورت پدر و مادر است که دارای ثوابهای عظیم است. باید بدانیم که تمام موجودات عالم با هم ارتباط دارند و باید در یک یک آنها تفکر و تدبر نمود و شکر هر یک را به جا آورد و اگر چنانچه کفران یکی از آنها نمودیم پس کفران جمیع نمودیم.

راه دوم این است که انسان وقتی با تفکر نمودن در نعمتهای خدا فهمید که تمام مخلوقات عالم در خدمت انسان قرار دارند و به نحوی برای حیات ما مفید هستند، لذا به این سؤال برسد که من چه کسی هستم؟ برای سیر الی الله هیچ چیزی بهتر از مطالعه در ذات خودمان نیست که «من عرف نفسه فقد عرف ربه»؛ هر کس خودش را شناخت، خدایش را شناخته است. باید در خصوصیاتی که حق جل جلاله در بدن انسان اعمال فرموده، تفکر کرد.

مطالعه کتاب ذات خود، انسان را به مقام معرفت الهی میرساند و چون معرفت و شناسایی حق تمامی ندارد، لذا کتاب ذاتی هم تمامی نخواهد داشت. انسان با این جسم کوچکش، یک عالم اکبر نیز هست چنانچه در شعر منسوب به حضرت امیرالمؤمنین علیها‌السلام  آمده:

         «و تحسب أنّک جــــــرم صغیــــر            و فیک انطوی العالم الاکبر

         و انت الکتــــاب المبین الــــذی            بـــاحـــرفه یظهـــر المضـــمـــــر»

غایة معرفت نفس: انسان در مسیر معرفتیاش به این آیه باید برسد که «ولله ملک السموات والارض»؛ «ولله میراث السموات والارض»؛ ما باید بفهمیم و برسیم که غیر از حق، مالک حقیقی نیست و مالکیت حق در عالم شبیه و نظیری ندارد. جمیع موجودات همگی قائم به قیومیت حق هستند. ملکیت او تا جایی وسعت دارد که ما مالک صور ذهنیه خود هم نیستیم؛ به جهت آنکه ما مملوک غیر هستیم تا چه رسد به تصورات ما. ما به خودی خود، قیام و وجود مستقلی نداریم تا چه رسد به اشیایی که تحت حیطه و تصرف ماست. «العبد و ما فی یده کان لمولاه»؛ بنده با هر چه که متعلق به اوست مال مولایش است.

تواضع به نعمت الهی: اگر انسان برسد به چنین مقامی که هرچه از جانب حق به او میرسد، خدا را در آن مشاهده کند و مسرور به آن نعمت باشد، پس همیشه شاکر و متواضع است. اگر چه بعضی نعمتها به ظاهر در نظر کوچک است، لیکن باید به بزرگی منعم نظر نمود. یکی از نعمتهای الهی به ما بندگان همین تکالیف شرعیهای است که رسول گرامی اسلامی آنها را از ناحیه خداوند بهصورت وحی دریافت کرده است. بنابراین نماز، روزه، حج و امر به معروف و نهی از منکر از بزرگترین نعمتهای الهیاند که خداوند به برکت وجود نبی مکرم اسلام و استعداد بالای آن حضرت، ما بندگان را هم مشمول این تکالیف نموده که شکر و تواضع بسیار عظیمی را میطلبد.

کسانی که میگویند نماز خواندن من برای خدا چه فایدهای دارد و مگر خدا به نماز من احتیاج دارد؟ یا میگویند دستگیری من از فقرا چه نتیجهای دارد؟ و اگر خدا میخواست که آن شخص فقیر نباشد پس خودش به او ثروت میداد!

این افراد به حکمت و حقایق شریعت جاهل است و نمیداند که خدا میخواهد انسان با این انفاق و نماز و غیره به کمالات نفسانی برسد. سبب اینکه خداوند امر به انفاق فرموده، خواسته تا به انفاق کردن، صفت ذمیمه بخل از انسان زائل شود، علاوه بر آنکه محاسن دیگری هم در آن مندرج است.

نتیجه اینکه اعمال شرعیه برای پیدایش حالات نیکو در انسان است، لیکن شارع نمیتواند بگوید که این عمل را برای پیدایش آن حالت به جا آور؛ زیرا کسی این حرف را قبول نمیکند و لذا میگوید: اگر فلان عمل نیک را انجام دهی، مستوجب چنین ثوابی میشوی، و اگر فلان عمل زشت را به جا آوری، مستحق چنین عقابی میگردی. شارع مقدس ثواب و عقاب را به این جهت مقرر فرمود تا به این وسیله مردم بهوسیله اعمالشان به حالات انسانی برسند و دلشان از  اخلاق و صفات بد پاک شود.

وظیفه سالک الی الله: فرد وقتی با انجام تکالیف الهی خود را از صفات بد پاک نموده، مستحق نزول رحمت حق میشود. پس باید شخص سالک الی الله اول خار و خاشاک معاصی را از مزرعه دل برطرف سازد و آن را از آفات حفظ کند تا مستعد توجه حق بشود که فرمودند: «إنّ لربّکم فی ایّام دهرکم نفحات ألا فتعرّضوا لها»؛ بنابراین بر سالک الی الله وظیفه است که اول خار و خاشاک معاصی را از مزرعه دل برطرف کند تا بتواند در مسیر خودسازی و معرفت النفس قرار بگیرد و از کانال تهذیب نفس و خودشناسی به حق متعال برسد. انشاءالله

منبع: کتاب در شعاع جانان

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





چهارشنبه ٣١ مرداد ١٣٩٧
جستجوی وب
کانال تلگرام
کانال تلگرام