*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


اخلاق در حوزه, اخلاق در حوزه شماره خبر: ٤١٥٩٢٥ ١٤:٠٦ - 1399/09/08   صالحی مازندرانیتبلیغ با عمل ارسال به دوست نسخه چاپي


صالحی مازندرانیتبلیغ با عمل

آیت‌الله‌ صالحی مازندرانی


حدیث بسیار شریف و پربرکتی از امام صادق منقول است که «اگرچه خطاب به همه مردم است؛ اما معمولاً شامل حال امثال ما طلبه‌ها‌ می‌شود. حضرت فرمودند: کونوا دعاة للناس بغیر السنتکم؛ یعنی اگر خواستید مردم را به تقوا، ایمان، توحید، بهشت و امثال آن دعوت کنید، این دعوت را با عملتان انجام دهید؛ یعنی خودتان بار تقوا را به دوش بکشید و با همین عمل، مردم را به تقوی دعوت کنید.

مردم را با زبانتان خسته نکنید و اینطور نباشد که دائم با زبان بگویید؛ ولی از عمل خبری نباشد یا با قلم بگویید؛ ولی با قدم انجام ندهید.

بهترین اسوه و الگوها را امامیه و بلکه مسلمین دارند؛ چه اسوهای از رسول خدا (صلوات الله علیه) مهمتر؟


بعد هم امیرالمؤمنین و اولاد گرامیش (علیهم‌السلام) و بعد هم علمای بزرگواری مانند شیخ صدوق و شیخ مفید. اگر ما بخواهیم از این الگوهایمان استفاده کنیم و اعمالمان را بر طبق الگوهایمان تطبیق دهیم، شاید خیلی به تبلیغ و داد و فریاد و قیل و قال نیاز نداشته باشد.

گاهی یک عمل کار صدها منبر را بهآسانی و بدون زحمت انجام میدهد و بابرکت میشود. اگر سعی کنیم، از این همه الگو و نعمتهایی که داریم ، استفاده کنیم، بسیاری از مشکلاتمان حل میشود.


آدم داعی ندارد که زیاد حرف بزند و صحبت کند. اگر بنا بگذاریم که به دانستههایمان عمل کنیم و خودمان را بسازیم، باید بساط خیلی از این حرف زدنها جمع بشود و این حرف زدنها در واقع تضییع وقت است. این آیه از سوره قرآن که فرمود: «أتأمرون الناس بالبرّ و تنسون انفسکم و انتم تتلون الکتاب أفلا تعقلون» بقره/44، آیه عجیب و تکاندهندهای است.


دفاع از ارزشهای اسلامی وظیفه شرعیمان هست؛ ولی گاهی عملاً همان دفاع، تبدیل به دفع میشود! از اخلاق دفاع میکنیم؛ ولی در برخوردها حتی برخوردهای خیلی ساده و معمولی، مشکل داریم. سلام میکنی؛ ولی معلوم نیست که جواب بدهد یا ندهد. باید قولاً و عملاً از ارزشهای دینی دفاع کنیم و دفاع عملی از خود شخص شروع میشود؛ اول باید از خودش شروع کند و بعد منتظر باشد که دیگران نیز همین کار را بکنند. اگر موعظه از دل خیزد، در دل ریزد. اگر موعظه در دل گوینده پایگاهی دارد، قطعاً در دل شنونده هم جایگاهی دارد.


اگر بخواهیم جامعه و مردم را به دین و مبدأ و معاد معتقد کنیم و اعتمادشان را جلب کنیم، باید از خودمان شروع کنیم؛ یعنی باید بهگونهای حرکت کنیم که همهاش دفاع باشد؛ نه اینکه قول و لسان و قلم، دفاع باشد؛ ولی عمل و قدم دفع باشد.

بیارزش بودن داعی بدون عمل

امام امیرالمؤمنین در نهجالبلاغه فرمودند: الداعی بلاعمل کالرامی بلا وتر؛ نهجالبلاغه/حکمت 337


«داعی بلاعمل» کسی است که فقط منادی است و ندا میدهد و با شور و حماسه هم صحبت میکند؛ اما خودش متقی نیست. دعوت به عدالت میکند؛ ولی خودش عادل نیست. دعوت به امانت میکند؛ ولی خودش خائن است.


حضرت داعی بدون عمل را به رامی تشبیه فرمودند؛ چون «رامی» تیرانداز است و تیر را از چله کمان یا از تفنگش رها میکند؛ داعی هم الفاظ و کلمات را از کمان زبانش رها میکند و معنای «لفظ» همان رمی است و متکلم کلام را تند تند سمت مخاطب میاندازد. این مبلغ، سینه روح مستمعان را هدف میگیرد که بزند و تاثیر بگذارد؛ ولی اگر وتر عمل با این حرف زدنها نباشد، الفاظش کارایی و کاربرد ندارد؛ اما اگر عمل باشد، تیر کلام در عمق جان مستمع اثر میکند.


مردم همه ما را تحت نظر دارند؛ حتی همین حرکتی شما از خانه به مدرسه میکنید؛ خیلی از چشمهای پنهان و پیدا دنبالش هست و اعمال شما را کنترل میکنند. مردم به منبرها و خطابههای آتشین ما نگاه نمیکنند. ممکن است با خطابههای آتشین ما یک مقدار حال پیدا کنند؛ ولی لحظهای است. آنچه که مورد مداقه مردم است، اعمال ما هست؛ یعنی مراقب هستند که چشممان چه میکند، گوشمان چه میکند، زبانمان چه میگوید. قدم و قلم ما چه کاری انجام میدهد؟ چون مردم ما را از کوچک و بزرگ، الگو و اسوه و ورثه انبیا میدانند و لذا اگر از ما لغزشی صادر بشود، در عقایدشان تأثیر سوء دارد.


تهیه و تنظیم: علیاکبر بخشی


خروج