*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


روانشناسی, دانستنی‌های کودکان شماره خبر: ٤٠٤٣٨٠ ١٢:٤١ - 1397/09/27   اصرار والدین برای برترین‌ بودن! ارسال به دوست نسخه چاپي


اصرار والدین برای برترین‌ بودن!

اصرار والدین برای برترین‌ بودن!


معیارهایی که والدین برای کودک‌شان در نظر می‌گیرند، غالباً فراتر از توان واقعی او است، طبیعی است که کودک دچار نوعی احساس سرخوردگی می‌شود. به گزارش خبرگزاری کودک و نوجوان، آرزوی هر پدر و مادری است که فرزندشان در زمینه‌های مختلف به موفقیت برسد و مایه مباهات و افتخار خانواده شود. بسیاری از والدین در این راه از هیچ کوششی دریغ نمی‌کنند و گاهی به‌‌صورت افراطی در تلاش‌اند تا او در زمینه‌های مختلف «بهترین» باشد...

معیارهایی که والدین برای کودکشان در نظر میگیرند، غالباً فراتر از توان واقعی او است، طبیعی است که کودک دچار نوعی احساس سرخوردگی میشود.

به گزارش خبرگزاری کودک و نوجوان، آرزوی هر پدر و مادری است که فرزندشان در زمینههای مختلف به موفقیت برسد و مایه مباهات و افتخار خانواده شود. بسیاری از والدین در این راه از هیچ کوششی دریغ نمیکنند و گاهی به‌‌صورت افراطی در تلاشاند تا او در زمینههای مختلف «بهترین» باشد.

اصرار والدین برای بهترین بودن، اول شدن، ممتاز بودن و...، همیشه نتیجه دلخواه و مورد انتظار آنها را برآورده نمی‌‌کند. اینکه دائماً بدون توجه به استعدادها و تواناییهای واقعی فرزندمان از او بخواهیم در زمینههای مختلف بهترین باشد، یکی از مهمترین عوامل برای نابودی اعتماد به نفس و آسیب‌‌پذیری شخصیت وی شناخته شده است. والدین از آنجا که معیارهایی برای کودکشان در نظر میگیرند، غالباً فراتر از توان واقعی او است، طبیعی است که کودک در راه رسیدن به هدف تعیینشده از سوی والدین، نتیجه مورد انتظار را بهدست نمیآورد و دچار نوعی احساس سرخوردگی میشود.

در صورتی که برای غلبه بر این خودپنداری، بر تلاشش بیافزاید و باز نتیجه مطلوب و ایدهآل بهدست نیاید، دچار اضطراب عمیق میشود. تکرار این مسئله میتواند بخش زیادی از اعتماد به نفس کودک را به طرز عجیبی تخریب کند.

همه توجه کودک در راه رسیدن به هدف مورد انتظار والدین رسیدن به نقطه مطلوب و «بهترین بودن» است؛ بههمین دلیل هرگز احساس رضایت فردی و رشد گامبهگام را در وجود خودش حس نمیکند. بنابه گفته صادقلو، چنین کودکی هرگز متوجه نمیشود چه میزان تلاش برای رسیدن به موفقیت نیاز است؛ چون میزان تلاش او را بلند پروازیها و کمالطلبیهای والدینش تعیین میکنند.

متأسفانه بسیاری از تلاشهای والدین برای تربیت و ارتقا مهارتهای فرزندانشان در دنیای امروز، حاصل چشم و هم چشمی والدین و رقابت برای فخرفروشی از طریق موفقیت فرزندانشان است؛ بههمین دلیل والدین بدون استعدادیابی و استعدادسنجی و صرفاً به این منظور که از قافله فخرفروشان جا نمانند، فرزندشان را وادار به فراگیری مهارتها و هنرهایی میکنند که هیچ تناسبی با علاقه، استعداد و توان فرزندشان ندارد.

جو حاکم بر جامعه و خانواده گاهی حکم میکند کودک راهی کلاس زبان شود، گاهی تب موسیقی بالا میگیرد، گاهی نقاشی مد میشود، بعضی وقتها فراگیری علم نجوم نشانه فرهیختگی و پرستیژ میشود و در این میان فرزندان باید بازیگر نمایشی شوند که والدینشان به راه انداختهاند!

والدین آگاه باید با استعدادیابی و استعدادسنجی فرزندشان، وی را در مسیری قرار دهند که ضمن یادگیری و پرورش استعداد، از آموختههایش لذت برده و احساس نشاط کند. برای این منظور روانشناسان و مشاوران خانواده میتوانند نقش راهنما را داشته باشند.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA


خروج