*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی >  ویژه‌نامه‌ها > بهجت عارفان 3 


گروه خبری: بهجت عارفان 3  | تاریخ:1396/09/19 | ساعت:١٢:٢٤ | شماره خبر:٣٩٥٧٩٧ |  


      گلواژه‌های مهدوی‌ عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف در بیانات آیةالله‌العظمی بهجت

گلواژه‌های مهدوی‌ عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف در بیانات آیةالله‌العظمی بهجت

  عین‌الله الناظره آیا نباید توجه داشته باشیم که ما رئیسی داریم که بر احوال ما ناظر است؟! وای بر حال ما اگر در کارهایمان او را ناظر نبینیم و یا او را در همه‌جا ناظر ندانیم!... . با وجود اعتقاد به داشتن رئیسی که «عَینُ اللهِ الناظِرَةُ؛ چشم بینای خدا» است، آیا می‌توانیم از نظر الهی فرار کنیم و یا خود را پنهان کنیم و هرکاری را که خواستیم انجام دهیم؟ چه پاسخی خواهیم داد؟ همه ادوات و ابزار را از خود او می‌گیریم و به نفع دشمن به‌کار می‌گیریم و آلت دست کفار و اجانب می‌شویم و به آن‌ها کمک می‌کنیم! چقدر سخت است، اگر در هر کاری که می‌خواهیم انجام دهیم، ابتدا رضایت او را در نظر نگیریم و رضایت و خوشنودی او را جلب ننماییم!... 

  


 

 

عینالله الناظره

 

آیا نباید توجه داشته باشیم که ما رئیسی داریم که بر احوال ما ناظر است؟! وای بر حال ما اگر در کارهایمان او را ناظر نبینیم و یا او را در همهجا ناظر ندانیم!... . با وجود اعتقاد به داشتن رئیسی که «عَینُ اللهِ الناظِرَةُ؛ چشم بینای خدا» است، آیا میتوانیم از نظر الهی فرار کنیم و یا خود را پنهان کنیم و هرکاری را که خواستیم انجام دهیم؟ چه پاسخی خواهیم داد؟ همه ادوات و ابزار را از خود او میگیریم و به نفع دشمن بهکار میگیریم و آلت دست کفار و اجانب میشویم و به آنها کمک میکنیم! چقدر سخت است، اگر در هر کاری که میخواهیم انجام دهیم، ابتدا رضایت او را در نظر نگیریم و رضایت و خوشنودی او را جلب ننماییم!

 

دفتر امام عصر عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف

 

خدا میداند در دفتر امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  جزو چه کسانی هستیم؟ کسی که اعمال بندگان، در هر هفته دو روز (روز دوشنبه و پنجشنبه) به او عرضه میشود. همین قدر میدانیم آنطوری که باید باشیم، نیستیم.

 

از دوستان غافل نیست

 

آیا حضرت صاحب عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  که از دست دشمن‏ها در پشت پرده غیبت است، از دوستانش هم غافل است که هرچه بر سرشان آمد، آمد؟ این خیال‏ها از ضعف ایمان است. آیا می‏شود که حضرت جهت حقانیت مذهب را تقویت و تأیید نکند؟! خدا می‏داند آن حضرت تا به حال چه کرده و چه می‏کند!

 

آمادگی برای ظهور

 

تنها انتظار فرج کافی نیست، تهیأ (آمادگی)، بلکه طاعت و بندگی نیز لازم است، مخصوصاً با توجه به قضایایی که پیش از ظهور امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  واقع میشود، بهحدی که: «مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً؛ (جهان مملو از ظلم و جور میگردد).

خدا میداند که بهواسطه ضعف ایمان، بر سر افراد چه میآید! خدا کند ظهور آن حضرت با عافیت مطلقه برای اهل ایمان باشد و زود تحقق پیدا کند. مگر امکان دارد عافیت مطلقه بدون ایمان، طاعت و بندگی انجام گیرد؟ خدا به اهل ایمان توفیق دهد که از فِتَن مُضِلّه (فتنههای گمراهکننده) کنارهگیری کنند.

 

حجاب دیدار

 

امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  به شخصی فرمود: خود را درست کن، ما به سراغت می‏آییم. ترک واجبات و ارتکاب محرمات، حجاب و نقاب دیدار ما از آن حضرت است.

 

انتظار فرج

 

ما باید انتظار فرج حضرت غائب عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  را داشته باشیم، و فرجش را فرج عموم بدانیم. در هر وقت و هر حال باید منتظر باشیم، ولی آیا می‏شود انتظار فرج آن حضرت را داشته باشیم، بدون مقدمات و تحمل ابتلائاتی که برای اهل ایمان پیش نیاید.

با اینحال، چه اشکالی دارد که تعجیل فرج آن حضرت را با عافیت بخواهیم، یعنی اینکه بخواهیم بیش از این بلاها که تا به حال بر سر مؤمنین آمده، بلای دیگری نبینند.

در هر حال باید منتظر فرج باشیم، ولی با مقدمات آن. می‏دانیم که ضعیفیم و طاقت ابتلائات سخت را نداریم، لذا از خدا بخواهیم که شیعه بعداز این دیگر به ابتلائات بیشتر، مبتلا نشود، و اهم مقدمات انتظار فرج را که توبه و طهارت از گناهان است، تحصیل کنیم.

 

تلاش برای فرج شخصی

 

هر کس باید به فکر خود باشد و راهی برای ارتباط با حضرت حجت عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  و فرج شخصی خویش پیدا کند، خواه ظهور و فرج آن حضرت دور باشد، یا نزدیک.

 عدهای بودهاند که گویا حضرت غائب عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  در پیش آنها حاضر و ظاهر بوده است، مثل اینکه با بیسیم با آن حضرت ارتباط داشتند و جواب از ناحیه او میشنیدند!

با اینکه ارتباط و وصل با آن حضرت و فرج شخصی، امر اختیاری ماست، با این حال چرا به این اهمیت نمیدهیم که چگونه با آن حضرت ارتباط برقرار کنیم؟ ولی به ظهور و دیدار عمومی آن حضرت اهمیت میدهیم! و حال اینکه اگر برای فرج شخصی، به اصلاح خود نپردازیم، بیم آن است که در ظهور آن حضرت از او فرار کنیم، چون راهی که میرویم راه کسانی است که اَهَم و مهمی قایل نیستند.

 

لزوم توبه

 

اگر ظهور حضرت حجت عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  نزدیک باشد، باید هرکس خود را برای آن روز مهیا سازد، از جمله اینکه از گناهان توبه کند. همین توبه باعث میشود که این همه بلاهایی که بر سر شیعه آمده که واقعاً بیسابقه است، و بلاهای دیگری که تا قبل از ظهور آن حضرت میآید، از سر شیعه رفع و دفع گردد.

 

علامت شیعه

دعای تعجیل فرج دوای دردهای ماست، در روایت است که: در آخرالزمان همه هلاک میشوند، «إِلا مَنْ دَعا بَالْفَرَجِ؛ مگر کسانی که برای [تعجیل] فرج دعا کنند».

ائمه ماعلیهم‌السلام  با این بیان خیلی به اهل ایمان و شیعیان عنایت کردهاند تا خود را بشناسند. علامتگذاری برای آنهاست: یعنی اگر برای فرج دعا میکنید، علامت آن است که هنوز ایمانتان پابرجاست.

 

معنای «بَعْدَ ما مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً»

ما نمیتوانیم تعیین و تحدید کنیم که در «مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً» (١) چه مرتبه از ظلم و جور منظور است، ولی ظاهر این است که وقتی «ظلم فراگیر و پر» شد، دیگر کار تمام است و آن حضرت ظهور میکنند؛ زیرا نفرمودند: «مُلِئَتْ وَ بَقِیتْ عَلی ما مُلِئَتْ؛ پر شود و بر آن حالت باقی بماند»، بلکه فرمودند: «مُلِئَتْ». الآن یک وجب از زمین، از ظلم و جور خالی نیست، ولی ما نمیتوانیم تحدید و مشخص کنیم که چه مرتبهای از «مُلِئَتْ» منظور است؛ زیرا تمام خصوصیات وقت ظهور تعیین نشده، و همه علامتهایی که برای ظهور تعیین کردهاند واقع نشده است، و لذا از اینجا معلوم میشود که آن مرتبه از «مُلِئَتْ» هنوز تحقق پیدا نکرده است.

واقعاً ما مسلمانها، هنوز پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم از دنیا نرفته، چه به سر خودمان آوردیم! آن هنگام که آن حضرت دستور فرمود: دوات و کاغذ بیاورید، تا وصیت کنم، و بزرگان ما (بزرگان عامه) گفتند: «إِن الرجُلَ لَیهْجُرُ!؛ این مرد هذیان میگوید.

١. ر.ک: تأویلالآیات/۳۷۵؛ بحارالانوار/۲۲/۱۱۰ و ج۵۱/۱۰، ۳۲، ۳۹، ۴۹ و ج۳۰/۸۰ و ج۳۶/۳۵۸ و ج۳۷/۴۴؛ طرائف/۱/۱۷۷؛ کمالالدین /۱/۶۴؛ اصول کافی/۱/۳۴۱.

منبع: در محضر بهجت/۲/۱۵۴

 

دعاهای آخرالزمان

در خلوتمان با خدا، تضرعاتمان، توبهمان، نمازهایمان، عباداتمان، دعای شریف «عظم البلاء و برح الخفا» را بخوانیم. از خدا بخواهیم برساند صاحب کار را، با او باشیم. حالا اگر رساند که رساند، اگر نرساند، دور نرویم از او، از رضای او دور نرویم. او میبیند، او میداند.

مهمتر از دعا برای تعجیل فرج حضرت مهدی عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف ، دعا برای بقای ایمان و ثبات قدم در عقیده و عدم انکار آن حضرت تا ظهور او میباشد؛ زیرا مردن، تنها قطع حیات دنیای چند روزه فانی است، اما بیرون رفتن از عقیده صحیح، موجب هلاکت ابدی از حیات جاوید آخرت و خلود در جهنم است، لذا حضرت امیر علیه‌السلام  در لیلةُالمَبیت از رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم میپرسد: «أَفِی سَلامَةٍ مِنْ دِینِی؟؛ آیا دین من سالم خواهد بود؟»

یعنی از استقامت در دین و ثبات ایمان و عقیده تا مرز شهادت را ـ که از خود شهادت بالاتر است ـ از آن حضرت سؤال میکند.

این دعا خیلی عالی است که دستور داده شده است در زمان غیبت خوانده شود، که: «یا أَللهُ یا رَحْمانُ یا رَحِیمُ! یا مُقَلبَ الْقُلُوبِ، ثَبتْ قَلْبِی عَلی دِینِک؛ ای خدا، ای رحمتگستر، ای مهربان، ای گرداننده دلها، دل مرا بر دینت ثابت و استوار بدار».

 

ما امام زمان را خانهنشین کردهایم!

عِرق ایمانی ما کجا و منزلت ایمانی امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  کجا، اگر ما در نزد او کافر به حساب نیاییم! چرا دستش را بستهایم و خانهنشینش کردهایم و اجازه نمیدهیم خود را نشان دهد؟!

آن آقا گفت: چرا برای تعجیل فرج دعا میکنید؟ آیا میخواهید بیاید و او را هم بکشید؟ برای اینکه مزاحم خط و مرام و حکومت و حاکمیت شما خواهد بود!!

آنان که سایر ائمهعلیهم‌السلام  را کشتند دیوانه که نبودند، بلکه سبب آن، بیدینی بود، آیا الآن مگر آنطور نیست؟!

مشایخ اسلام گفتند: تعیین خلیفه لازم نیست؛ یعنی ـ نعوذُ بالله! ـ رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم بیخود میگوید، و با این وسیله دهانش را بستند و نگذاشتند چیزی بگوید. بعد گفتند: «إِن رَسُولَ الله‏ِ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم مَضی وَ لَمْ یسْتَخْلِفْ؛ رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم از دنیا رفت و خلیفه تعیین ننمود».           

  منبع: در محضر بهجت/۲/۲۰۵

 

علت بیاثر بودن دعای فرج

راه اهلبیتعلیهم‌السلام ، راه نجات و سعادت و امان و مایه‏ سلامت دارَین دنیا و آخرت است. ما در اثر متابعت نکردن از ائمه اطهارعلیهم‌السلام  از خیلی چیزهای دنیوی هم محروم شده‏ایم. با همه جهالت و غفلت، بیشتر مردم میخواهند خوشی و راحتی، و همه خوبیها را در دنیا داشته باشند و میگویند: «یزید از حسین علیه‌السلام  بهتر بود؟!» غافل از اینکه امام حسین علیه‌السلام  برای دنیای ما هم، بهتر از یزید است، چه رسد به آخرت. حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام  لباس خود را در حالیکه بر بالای منبر نشسته بود، تکان می‏داد، از امام حسن علیه‌السلام  علت آن را سؤال کردند، فرمود: پدرم پیراهن دیگری نداشت، همین پیراهن را شسته و پوشیده، لذا تکان می‏دهد تا خشک شود... . ما نمی‏خواهیم اینگونه افراد حاکم ما باشند! ما مثل معاویه را می‏خواهیم که به یکی از رؤسا صد هزار می‏داد و به دیگری هیچ نمی‏داد، باز هم می‏گویند: او سخی‏تر است! هم او که بیتالمال مسلمانها را بین خود و دوستان و خویشان خود تقسیم می‏کرد. ما می‏خواهیم مرجع دینی ما، تابع و دلخواه ما باشد، بیخود نیست که هر چه می‏گوییم: «عَجّلْ فَرَجُه؛ [خدایا] در فرج او تعجیل فرما»،ولی اثر ندارد؛ زیرا اگر او بیاید تابع کسی نمی‏شود، لذا «عَجّلْ فَرَجَهُ» گفتن ما فایده ندارد، چون در حقیقت در راه او و تابع او نیستیم.

 منبع: اقتباس از کتاب در محضر بهجت، ج۲ و 3

 

 

 

کسانی منتظر فرج هستند که برای خدا منتظر باشند

هر دقیقهای که میگذرد جایگزین و عوض ندارد، از دست رفته و گذشته است و دیگر برنمیگردد. ایکاش اگر خانه و درِ خانه اهلبیتعلیهم‌السلام  را نمیدانیم، کوچه را میدانستیم.

حاج محمدعلی فشندی قدس‌سره  هنگام تشرف به محضر حضرت صاحب عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  عرض میکند: مردم دعای توسل میخوانند و در انتظار شما هستند و شما را میخواهند، و دوستان شما ناراحتند. حضرت میفرماید: دوستان ما ناراحت نیستند!

ای کاش مینشستیم و درباره اینکه حضرت غایب علیه‌السلام  چه وقت ظهور میکند، با هم گفتوگو میکردیم، تا حداقل از منتظرین واقعی فرج باشیم. کسانی منتظر فرج هستند که برای خدا و در راه خدا منتظر آن حضرت باشند، نه برای برآوردن حاجات شخصی خود. چرا ما حداقل مانند نصاری که در مواقع تحیر با انجیل ارتباط دارند، با آن حضرت ارتباط برقرار نمیکنیم؟!

منبع: در محضر بهجت/۲/۱۸۷

 

آیا نباید پیش از بلا و گرفتاری، به خدا ملتجی شویم؟!

«فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَّعُوا؛ پس ایکاش زمانی که گرفتاری ما رسید، تضرع میکردند!» در شداید و سختیها و گرفتاریها همه میگویند: یاالله! معروف است که در مواقع طوفان، در کشتی از همه مرد و زن و بِر و فاجر ضجه بلند میشود. آری، در حال بلا و گرفتاری و شداید، حتی از غیر نمازگزارها، بلکه غیرمسلمانها التجا ظاهر میشود. آیا با این همه بلاها که بر سر مسلمانها میآید، نباید حال التجا برای ما پیش بیاید؟! و یا اینکه باز هم منتظر باشیم که حالت شدت و بلا از این هم بیشتر و بدتر شود؟! بله، ما باید در حال امنیت، حالت ابتهال و تضرع و توسل داشته و ملتجی و شاکر باشیم، تا در حال شدت و گرفتاری به فریاد ما برسند؛ وگرنه همان بلا و گرفتاری به سراغ ما میآید؛ زیرا کفار و دشمنان ما آرام و قرار ندارند، بلکه همین الآن نقشه پنجاه سال بعد ما را میکشند. آیا نباید مانند کافرها باشیم که فقط در حال شدت و جنگ به کلیسا میروند؟! آیا نباید در فکر باشیم و با تضرع و زاری برای ظهور فرج مسلمانها و مصلح حقیقی، حضرت حجت عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف ، دعا کنیم؟!

منبع: در محضر بهجت/۲/۳۸

 

معامله ما با امام زمان  عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  

قرآن چه موجودی است که در مراتب مختلفه نزول، حکایت از شنیدنیها و دیدنیها میکند. عدیل قرآن (عترت) هم حکایت از نعمتهای عالم میکند، ولی ما از غمخوار، هادی، حامی و ناصرهای خود قدردانی و شکرگزاری نمیکنیم و چه بسا واسطه خیر را نمیتوانیم مشاهده کنیم. امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  هم اگر بیاید، با او همان معامله را میکنیم که با آبای طاهرینش کردیم. آیا میشود امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  چهارصد میلیون یاور داشته باشد و ظهور نکند؟!

                                                   منبع: در محضر بهجت/۱/۱۲

 

آیا ما از منتظرین امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  هستیم؟!

ائمه ماعلیهم‌السلام  هزار سال پیش خبر دادهاند که گرفتاری و ابتلائات برای اهل ایمان، بهحدی خواهد شد که عده کثیری از آنان از ایمان خارج میگردند. آیا خروج از ایمان خروج از ابتلائات را هم به دنبال دارد؟! آیا ما از منتظرین امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  هستیم؟! آیا ما هم میخواهیم امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف  ظهور کند؟! آیا ما به ظهورش راضی هستیم؟! آیا آن حضرت از کارهای ما راضی است؟! آیا آن حضرت راضی است که مالش را در مواردی صرف کنیم که گویا مال آن حضرت نیست؟! آیا آن حضرت راضی است که در ترویج مذاق او و پدرانشعلیهم‌السلام  تقصیر و کوتاهی نماییم، و یا آن را ترک کنیم؟!

منبع: در محضر بهجت/۲/۶۸

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





پنج شنبه ٢٩ شهريور ١٣٩٧
جستجوی وب
کانال تلگرام
کانال تلگرام