*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی >  ویژه‌نامه‌ها > بهجت عارفان 3 


گروه خبری: بهجت عارفان 3  | تاریخ:1396/09/19 | ساعت:١١:٢٩ | شماره خبر:٣٩٥٧٨٨ |  


    حجةالاسلام والمسلمین تحریری  التزام همیشگی به زیارت عاشورا و زیارت حضرت معصومه‌ علیها‌اسلام

التزام همیشگی به زیارت عاشورا و زیارت حضرت معصومه‌ علیها‌اسلام

  حجةالاسلام والمسلمین محمدباقر تحریری دروس فقه و اصول را از محضر آیات عظام بهجت، مظاهری، فاضل لنکرانی، سیدمحمد روحانی و میرزا جواد تبریزی و در فلسفه و عرفان از محضر حضرات و آیات: محمدی گیلانی، گرامی، مصباح یزدی، حسن‌زاده آملی و آیةالله‌العظمی جوادی آملی بهره برده‌اند. وی معتقد است ویژگی بارز آیةالله‌العظمی بهجت‌ قدس‌سره شیفتگی و ارادت ایشان نسبت به اهل‌بیت‌علیهم‌السلام می‌باشد... 

  


 

حجةالاسلام والمسلمین محمدباقر تحریری دروس فقه و اصول را از محضر آیات عظام بهجت، مظاهری، فاضل لنکرانی، سیدمحمد روحانی و میرزا جواد تبریزی و در فلسفه و عرفان از محضر حضرات و آیات: محمدی گیلانی، گرامی، مصباح یزدی، حسنزاده آملی و آیةاللهالعظمی جوادی آملی بهره بردهاند. وی معتقد است ویژگی بارز آیةاللهالعظمی بهجت قدس‌سره  شیفتگی و ارادت ایشان نسبت به اهلبیتعلیهم‌السلام  میباشد.

در ادامه گفتوگو با استاد تحریری را درباره ویژگیهای علمی و معنوی آیةاللهالعظمی بهجت قدس‌سره  میخوانید.

نمونههایی از شیفتگی و ارادت ایشان نسبت به اهلبیتعلیهم‌السلام  را بیان  بفرمایید؟

ایشان بهگونههای مختلف مسئله توسل را مطرح میکردند. یکی از نمونههای این مطلب هم برگزاری مجالس عزاداری از پیش از انقلاب بود. در این مجالس، خودشان هم بهطور پراکنده از فضایل اهلبیتعلیهم‌السلام  مطالبی بیان میکردند. به قول آیةالله مصباح ما تعجب میکردیم که چرا ایشان در این موقعیت، زیاد از این مسایل بیان میکنند، ولی بعدها فهمیدیم که چقدر به این نیازمندیم که این مسایل اعتقادیمان با ولایت تثبیت بشود. نمونه دیگر هم التزام همیشگی ایشان به زیارت عاشورا بود. دیگر همین التزام مستمر ایشان به اقامت در مشهد در طول تابستان است. نمونه دیگر التزام ایشان به زیارت حضرت معصومه علیها‌اسلام در هر روز بود.

درباره ورود ایشان به مسایل اجتماعی ـ سیاسی قدری توضیح دهید؟

ایشان زیاد به مسئله مشروطه و بزرگان مشروطه عنایت داشتند. از مرحوم شیخ فضلالله نوری و معاصرینشان مکرر به جلالت یاد میکردند، و گاهی ریز مسایل مشروطه را مطرح میکردند. از زمانی هم که امام خمینیرضوان‌الله‌تعالی‌علیه انقلاب را شروع کردند، بهگونهای میشود گفت همراه امام بودند، مؤید امام بودند. قضایایی نقل شده که ایشان برای صحت امام دستوراتی میدادند. بعداز انقلاب هم وقتی امام در قم بودند، ارتباط ایشان با حضرت امامرضوان‌الله‌تعالی‌علیه ارتباطی نزدیک بود.

پساز امام، با مقام معظم رهبری ارتباط داشتند، و ایشان نظریاتشان را اظهار میکردند و سفارشاتی مکرر برای سلامتی مقام معظم رهبری بیان میکردند حتی این اواخر برای اینکه جان ایشان حفظ بشود ایشان فرمود: «شما خیلی مسافرت نکن»!

یکی از فعالیتهای اجتماعی ایشان قبول وصایت خوبان از جمله سیدمحمدرضا اصفهانی بود. ایشان کسی بود که مرحوم آقای قاضی را درک کرده بود و حضرت آیةالله بهجت را وصی خودش قرار داد. در مسایل اجتماعی، ایشان رسیدگی به حال مؤمنین را یک وظیفه میدانستند. گاهی از افراد چهل سال پیش احوالپرسی میکردند. با علمای شهرستانها، با غیرعلما، ارتباط داشتند.

اگر خاطراتی از ایشان دارید برای استفاده مخاطبان بیان بفرمایید؟

بعداز رحلت مرحوم پدرم، قضیه خوابی که شخصی از پدرم دیده بود را برای آیةالله بهجت نقل کردم، ایشان نیز به مناسبت فرمود: «ما هم قضیهای داریم درباره حالت مرگ و اینکه اگر انگشت شصت میت را بگیری، هر سؤالی بکنی جواب میدهد! در خواب، شهید واحدی را در حرم دیدم. دنبالش کردم تا مسئلهای را از او بپرسم. گفت: تا آمد سهراه موزه. شصتش را گرفتم و از او پرسیدم: هنگام اعدام چه بر تو گذشت؟

گفت: وقتی که مرا بردند بالای دار، همین که خواستند اعدامم بکنند، ملک نازل شد و آن وقت من آنجا دیگر کلام ملک را میشنیدم»، این فضیلت را ایشان از خودش اینجا نقل کرد.

خاطره دیگر اینکه در بالای سر امام رضا علیه‌السلام  از ایشان سؤال کردم: از امام رضا علیه‌السلام  چه بخواهیم؟ فرمود: «از ایشان بخواهیم از ایشان جدا نشویم».

یکی دو سال بعد، در صحن ایشان را تنها دیدم. عرض کردم: دعا بفرمایید. با جدیت عجیبی فرمود: همهاش هم دعایی نیست، دوایی هم هست؛ یعنی باید در مسیر کمال به عمل هم بپردازیم.

آیا درباره مسایل عبادی آیةالله بهجت مطلبی هست که بخواهید بیان کنید؟

ایشان نسبت به نوافل، دعا، استمرار زیارت عاشورا و صلوات، توجه خاصی داشتند. بعضیها نقل میکردند: از حرم تا منزل، دعای صباح را میخواندند. تا پیش از کسالت، روزی یکی دو ساعت در حرم میماندند.

یکی از اهل قلم میفرمود: من در محضر حضرت آیةالله میلانی در مشهد بودم که آیةالله بهجت وارد شدند، در آن جلسه مرحوم آیةالله میلانی به آیةالله بهجت میفرمایند: «آقا بنده ذکرم تمام شده، به من ذکر بگویید»!؛ با اینکه از نظر ظاهری ایشان مقداری شاگردی آیةالله میلانی را کرده بودند!

مختصری هم درباره روش علمی ایشان بیان کنید.

سبک تدریش ایشان طوری بود که اگر کسی میخواست از درس فقه ایشان استفاده بکند، باید حداقل یک دوره در درس خارج دیگران شرکت میکرد تا تسلطی به مطالب و مبانی داشته باشد. بحثهای اصولی ایشان یک روند خاصی داشت که خیلی راحتتر بود، ایشان خودشان یک متن مختصری را تدوین کرده بودند و بر اساس آن متن پیش میرفتند. در این متن بیشتر به نظرات مرحوم صاحب کفایه و استادشان مرحوم آشیخ محمدحسین و گاهی مرحوم آقای نایینی اشاره میکردند.

ایشان از جهت فقهی و اصولی در سطحی بودند که بزرگانی چون آیةالله شبیری زنجانی و آیةالله مصباح را تربیت کردند.

در مقام استنباط خیلی به سند حدیث تکیه نمیکردند. در اینجا دو مسلک مطرح است: یکی اینکه ما در استنباط احکام صرفاً به قرآن و آن حدیثی که از جهت رجالی معتبر، حسن و صحیح باشد، تکیه بکنیم، اما مرحوم آیةالله بهجت خیلی به این روش گرایش نداشتند، بلکه در کنار استدلال به کتاب و سنت و روش عقلایی و به آن حدسیاتی که شخص از مبانی دین میتواند داشته باشد تکیه میکردند.

دلیلشان این بود که میفرمود: «ابوحنیفه کتابی ننوشته، بلکه دو تا از شاگردانش مبانی او را مطرح کردند، و حنفیها مسلک ابوحنیفه را از این طریق میدانند. آیا ما که نمیتوانیم مسلک امام صادق علیه‌السلام  را از این همه سیره و گفتار آن حضرت کشف کنیم، جعفری هستیم؟». علامه طباطبایی نیز در مباحث تفسیری این روش را دارند.

ایشان به آیات قرآن خیلی تسلط داشتند و در مباحث فقه، تنها به روایات توجه نمیکردند. به ادبیات عرب واقف بودند در مقام استنباط همچنین خیلی به مسایل عرضیات تکیه میکردند و میفرمودند: «نباید را با آن کنجکاویها و ریزبینیهای عقل وارد مباحث فقهی بشویم. به هر حال این مباحث برای عموم مردم است و عموم مردم این نحوه گفتمان دینی را میفهمند. به نظریات علما نیز تسلط داشتند و قبل از تدریس چند ساعت کتابهای متعدد را مطالعه میکردند.

در تدریسش به چند نفر عنایت ویژهای داشتند؛ مرحوم کاشفالغطاء، مرحوم صاحب جواهر، محقق صاحب شرایع، محقق جامعالمقاصد که شارح شرایع هست و گاهی هم به کاشفاللثام. البته به بعضی علمای دیگر هم مانند مرحوم شهید اول، شهید ثانی هم عنایت داشتند، اما به این چندتایی که عرض کردم ایشان بیشتر نظر داشتند و نظرات آنها را با عظمت بیان میکردند.

غیر از فقه و اصول در علوم دیگر هم تخصص داشتند؟

ایشان به مناسبت بعضی مباحث فلسفی را مطرح میکردند و اشاراتی به نظر بوعلی و ملاصدرا داشتند. در مباحث تاریخی ید طولایی داشتند، و به برکت حافظه خیلی قویشان، گاهی عین یک متن و تاریخی را ایشان نقل میکردند.

سخن پایانی؟

دعای ایشان در پایان درسها این بود: «خدایا ما را به تحصیل علم نافع و انجام عمل صالح موفق بگردان».

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





پنج شنبه ٢٩ شهريور ١٣٩٧
جستجوی وب
کانال تلگرام
کانال تلگرام