*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی >  ویژه‌نامه‌ها > بهجت عارفان 3 


گروه خبری: بهجت عارفان 3  | تاریخ:1396/09/19 | ساعت:١١:١٠ | شماره خبر:٣٩٥٧٨٣ |  


      مجذوب سالک

مجذوب سالک

  حجةالاسلام والمسلمین مرتضی آقاتهرانی در حوزه علاوه بر فقه و اصول، تفسیر قرآن را از، آیةالله‌العظمی جوادی آملی، آیةالله خزعلی و آیةالله مصباح یزدی فرا گرفت و هم‌چنین از محضر اساتید بزرگ اخلاق و عرفان آیةالله‌العظمی بهجت، و حضرات و آیات صافی اصفهانی، کشمیری، سعادت‌پرور پهلوانی و خوشوقت بهره‌ها برد. او معتقد است، عمده طریق حرکت سیروسلوک گذر از نفس و نفسانیت است. درست است که مجاهده و مبارزه با شیطان بیرونی یعنی آن تحریکات خارجی لازم است، ولی مهم نفس آدم است.... 

  


 

 

حجةالاسلام والمسلمین مرتضی آقاتهرانی در حوزه علاوه بر فقه و اصول، تفسیر قرآن را از، آیةاللهالعظمی جوادی آملی، آیةالله خزعلی و آیةالله مصباح یزدی فرا گرفت و همچنین از محضر اساتید بزرگ اخلاق و عرفان آیةاللهالعظمی بهجت، و حضرات و آیات صافی اصفهانی، کشمیری، سعادتپرور پهلوانی و خوشوقت بهرهها برد. او معتقد است، عمده طریق حرکت سیروسلوک گذر از نفس و نفسانیت است. درست است که مجاهده و مبارزه با شیطان بیرونی یعنی آن تحریکات خارجی لازم است، ولی مهم نفس آدم است.

در زندگی حضرت آیةالله بهجت با یک سری عنایتهایی مواجه میشویم که طبیعی نیست؛ چه در مورد پدرشان و بیماری ایشان و چه در مورد خودشان. شاید این مطلب برای خیلیها مطرح و ثابت است که اگر یک آدمی بدون اینکه هیچ تلاشی کرده باشد، بدون اینکه حتی به سن تکلیف رسیده باشد، صاحب اینچنین عنایتهایی هست، بنابراین بقیه راه را هم خودش نرفته و این آدم از اول انتخاب شده بوده است.

من یک وقتی از حضرت استاد، آیةالله مصباح، شنیدم که میفرمودند: از مرحوم آشیخ عباس قوچانی، وصی مرحوم علامه قاضی قدس‌سره ، شنیدم که آیةالله بهجت در سن 16 سالگی اهل هیچ نوع معصیتی نبود و کمالات بالایی داشت. مثل اینکه میگفتند که به موت اختیاری هم رسیده بود.

گذر از نفس و نفسانیت

عمده طریق حرکت سیروسلوک گذر از نفس و نفسانیت است. درست است که مجاهده و مبارزه با شیطان بیرونی یعنی آن تحریکات خارجی لازم است، ولی مهم نفس آدم است. اگر نفس من بازیاش نیاید، محیط نمیتواند کاری بکند. در جهنم هم که برود، میگوید: «أَیْنَ کُنْتُ یَا وَلِیَّ الْمُؤْمِنِینَ یَا غَایَةَ آمَال‏ الْعَارِفِین‏»؛ اگر من را به جهنم هم ببرند، من همانجا تو را صدا میزنم؛ یعنی جهنم را بهشت میکنم.

در داستان کربلا یاران اباعبداللهالحسین علیه‌السلام ، مثل قمربنیهاشم علیه‌السلام  هم هیچ نفس و نفسانیات درونشان نبود. اصحابشان را نگاه کنید، اصلاً شخص باید از همه چیز گذشته باشد، زن، شهوت، مال، دارایی، مقام، پست، از همه اینها باید بگذرد. اگر میخواست یک کمی مشکل در این جهات داشته باشد باید میرفت آن طرف. عمر سعد بیچاره یک کمی حب مقام در جانش بود، میبینید به چه روزی افتاد.

حرکت و برکت

خود آقای بهجت میفرمودند: من در کربلا که بودم بارها و در موارد مکرر از حضرت اباعبدالله علیه‌السلام  طلب کردم که این توفیق را به من بدهد تا در کنار فراگیری علوم رسمی حوزه، در طریق معرفت هم بتوانم توفیق داشته باشم. جرقه برنامههای معرفتی ایشان از کربلا زده میشود و بعد وقتی که به نجف میآیند، شما به نحوه چینش و گزینشی که در مورد اساتیدشان میشود. نگاه کنید، البته پیداست که خود ایشان نیز دغدغه این کار را دارند و خود این، یک مسئله است. هر جایی، هر درسی، و کلاسی و با هر کسی نمینشینند. بالأخره باید برنامه را خود آدم تنظیم کند تا برکات و توفیقات بعدی برسد. اگر شروع با ما نباشد و شروع نکنیم و بعد توقع داشته باشیم که چیزی بشود، این یک مقدار توقع نابجایی است.

بنابراین باید «الَّذینَ جاهَدُوا فینا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا» باشد، و هدایت پس از مجاهده است.

استقامت راهحل نهایی

آقای حسنزاده جملهای در بحث استقامت، دارند ایشان میفرمایند: عمده در سلوک الیالله، استقامت است. نزول برکات و فیوضات الهی بر اثر استقامت است. این بیان حضرت استاد، برگرفته از همان آیه محکم قرآن است که «فَاسْتَقِمْ کَما أُمِرْت‏». خدای متعال نیز از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم همین را میخواهد که مقاومت کن، ما امرت کردیم به مقاومت و پایداری.

شروع یک کار خوب خیلی سخت نیست؛ مثلاً فرض کنید بنده الآن تصمیم میگیرم که دیگر دروغ نگویم. سخت نیست که بخواهم از امروز مال کسی را نخورم و آبروی کسی را نبرم؛ اما فردا چه؟ «إِنَّ لِلْقُلُوبِ إِقْبَالًا وَ إِدْبَاراً»؛ دلها اقبال و ادبار دارد و این موجب میشود که انسان گاهی اوقات آمادگی برای چیزی داشته باشد و گاهی نداشته باشد. اگر ما بتوانیم سطح آمادگیمان را بالا بیاوریم، یعنی امروز مقاومت کنم تا این حرام را انجام ندهم، فردا و پسفردا هم مقاومت کنم؛ رشد آدم از همینجا شروع میشود. آیةالله بهجت اینطور بود. میفرمودند: «به چیزی که یقین داری عمل کن تا آنچه که نمیدانی را خدا به تو بدهد».

متد و سبک سلوک اساتید ایشان و سلسلهای که ایشان منتسب به آن هست از جناب سیدعلی آقای شوشتری مرحوم ملاحسینقلی همدانی و بعد مرحوم سیداحمد آقای کربلایی و مرحوم قاضی، به نظر بنده اینها مشیشان یک مشی برگرفته از اهلبیتعلیهم‌السلام  است. خیلی جدی روی این جهت حساسیت نشان میدهند. به اعتقاد بنده سبکشان خیلی به سیدبن طاووس میخورد چون مرحوم آقای بهجت خیلی به مرحوم سید ارائه میدادند. اقبال مرحوم سید مورد توجهشان بود و صحبتهایی در درسشان و جاهای دیگر در مورد سید داشتند. پیدا بود که متأثر هستند از جناب سیدبن طاووس.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





سه شنبه ٢٩ آبان ١٣٩٧
جستجوی وب
کانال تلگرام
با افق حوزه به روز باشید
با
کانال تلگرام